Wat staat David Cameron te wachten?

Op 6 mei vinden in Groot-Brittannie verkiezingen plaats en dat kan betekenen dat David Cameron over een maand de nieuwe Britse premier is. 
Wat zal op hoofdlijnen zijn beleid worden, vraagt de Financial Times zich af?
Het lastige is dat de Tories hun conservatisme niet helder hebben gedefinieerd, beweert commentator Gideon Rachman, ze zijn ambivalemt omtrent hun houding ten opzichte van het ‘Thatcherisme’ en dat maakt zowel de binnenlandse als de buitenlandse politiek weinig coherent.
Als Cameron nu in de lijn van Margaret Thatcher keiharde (binnenlandse)  bezuinigingen zou voorstaan, zou hij vermoedelijk niet eens verkozen worden. 
Ook qua buitenland is het oude rechte pad afgesloten. Thatcher voelde zich destijds zeer verbonden met Roland Reagan, maar van die ‘special relationship’ met de VS hebben de Britten een beetje hun bekomst. Het leidde ondermeer tot oorlogen in Irak en Afghanistan, en daarmee zijn nu echt geen verkiezingen te winnen.
En neem de Amerikaane zusterpartij, de Republikeinen. Met mensen als Mitt Romney, Newt Gingrich en Sarah Palin heeft Cameron gewoon geen enkel rapport – dat soort conservatisme staat ver van hem en zijn partij af, dus het oude bondgenootschap met de VS is minder vanzelfsprekend geworden. Tories en Republikeinen verkeren niet langer op dezelfde politieke planeet.
In Europa wordt van een Tory-leider verwacht dat hij hard te keer gaat tegen de Brusselse bureaucraten en daar heeft Cameron meer geluk. De euro-ellende is op dit moment groot genoeg om op gepaste afstand van het continent te blijven en zo kan Cameron zonder veel moeite goede sier maken. 
Ach, zo besluit de Financial Times, de verkiezingen gaan hoe dan ook beslist worden op binnenlandse onderwerpen. En daarna zal (premier) Cameron snel genoeg ontdekken dat de Britse plaats op het wereldtoneel gepaard gaat met duivelse dilemma’s.

Bron(nen):   Financial Times