Afghanistan: Het eindspel is hondsmoeilijk

Barack Obama liet meermalen weten dat hij binnen een jaar wil beginnen met het terugtrekken van troepen uit Afghanistan. Het lijdt geen twijfel dat met het vertrek van Amerika ook de NAVO het land zal verlaten, dus de vraag is of we al iets kunnen zien van het nieuwe Afghanistan, dat het dadelijk moet stellen zonder westerse militaire steun. Het eindspel is begonnen en van cruciaal belang is of de machthebbers is Kaboel op eigen benen kunnen staan.
De westerse coalitie arriveerde in 2001 in Afghanistan om al-Qaeda te verslaan. De terreurgroepering moest op eigen bodem worden uitgeroeid om te voorkomen dat het westen nog last zou krijgen van aanslagen die hier werden beraamd. Hoe staan de zaken er 9 jaar later voor? De Financial Times citeert een Russische diplomaat die ooit zei: winnen in Afghanistan is niet zoiets als een vlag op het dak van de Rijksdag planten. Winnen is eerder een perceptie dan een kaal feit.
De Taliban zouden beschikken over 170 leiders en zo’n 2.200 regionale chefs. Dan zijn er nog zo’n 30.000 tot 40.000 krijgers die een geweer weten te bedienen. Daartegenover heb je het Afghaans leger van circa 125.000 man en de geallieerde coalitie die uit 160.000 soldaten bestaat. Toch is nog lang niet duidelijk welke partij de sterkste zal blijken te zijn.
Generaal Stanley McChrystal begrijpt goed dat alleen langdurige politieke actie ervoor zal zorgen dat de aanhang van de Taliban afneemt – er moet dus veel meer gebeuren dan alleen vechten. 
Wat nu te doen staat, is de Taliban een beslissende klap uitdelen in en rond Kandahar, dat is van psychologisch en strategisch belang. Pas dan kan er succesvol mee worden onderhandeld over mogelijke deling van de macht. 
Tegelijk dient de regering-Karzai ervoor zorgen dat de meer gematigde Afghanen met hem zullen samenwerken en op zoek gaan naar politieke, en niet militaire oplossingen. Wat dit laatste moeilijk maakt: Afghanistan ontving de afgelopen jaren miljarden dollars aan steun en alleen al deze sponsoring zorgde voor een door en door corrupt klimaat.

Bron(nen):   Financial Times