‘Overheid kan miljarden besparen op overdreven veiligheid’

Hoogspanningskabels ondergronds leggen? Vijf 'peperdure' nooduitgangen in een tunnel van 100 meter? De overheid kan miljarden euro’s besparen door veiligheidsmaatregelen die nauwelijks iets opleveren te schrappen. Dat zegt hoogleraar Besturen van veiligheid Ira Helsloot vanochtend in de Volkskrant. Morgen houdt hij zijn inaugurele rede aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Als voorbeeld noemt hij plannen om bewoners rond hoogspanningsmasten uit te kopen en kabels ondergronds te leggen uit angst voor straling. Die straling zou jaarlijks maximaal tot één extra leukemiegeval bij kinderen leiden. Hij wijst erop dat de plannen 1,7 miljard euro kosten. Volgens Helsloot worden meer kinderlevens gered als met dat geld fruit op scholen wordt uitgedeeld.

4 Reacties Doe mee met de discussie →


  1. WimB

    De man heeft waarschijnlijk rekenkundig gelijk, maar gaat voorbij aan het feit dat specifieke gevaren tot veel grotere maatschappelijke onrust leiden dan algemene gevaren. Concreet: Een reportage waarin over 10 jaar evenzoveel leukemie gevallen in de nabijheid van hoogspanningsmasten worden beschreven, zal tot veel grotere onrust leiden dan een verhaal over de moeilijk meetbare en anonieme schade van te weinig schoolfruit. En de impact van een noodlottig ongeval in een tunnel is vele malen groter dan de jaarlijkse statistieken over verkeersslachtoffers. Als dat soort ‘incidenten’ er vervolgens toe leiden dat er alsnog maatregelen worden geëist en genomen is het eindsaldo negatief: we geven alsnog – en achteraf, dus duurder – geld uit aan de put, nadat het kalf is verdronken.

    • BartvanOerle

      Je hebt gelijk. Daarom hebben we een overheid nodig die zich niet laat leiden door de waan van de dag, maar op rationele (en niet emotionele) gronden beslissingen neemt. De vraag is of dat überhaupt mogelijk is in een democratie.
      Ik denk het niet, en dit zou best wel eens hèt manco kunnen zijn waar de democratie aan ten onder gaat.

      (in antwoord op WimB)
      • WimB

        Ik deel je zorg, maar je vermengt hier wel twee zaken.

        1) Waar het inmijn reactie om gaat is dat politieke keuzes altijd een afweging zijn tussen rationele en emotionele argumenten, een overheid kan niet zuiver technocratisch besturen, burgers zijn geen robots. Dat geldt ook hier: de veligheidsmaatregelen kosten veel geld, maar omdat de effecten van het niet nemen van de maatregelen zeer specifiek en tastbaar zijn en dientengevolge grote impact hebben, nemen we de maatregelen toch. Dat is geen probleem, zolang de rationele argumenten kloppen en de emoties eerlijk zijn. Een soortgelijke overweging zien we bij de discussie rond zeer dure medicijnen.

        2) Iets anders, en daar refereer je aan, is dat sommige politici populaire maar feitelijk onjuiste redeneringen omarmen als waarheid en daarop gebaseerde emoties aanwakkeren om kiezers te paaien. De mening van de straat – ook als is die gebaseerd op onjuiste aannames – wordt leidend bij het innemen van politieke standpunten. Ieder getal boven de 10 heet bij deze mensen een tsunami en de enige burger die ze bij naam kennen heet Maurice de Hond. Over de waarde van deze politici zijn we het volgens mij eens.

        (in antwoord op BartvanOerle)
  2. Tomas Leon

    Q5

Reacties niet toegestaan