“Voedsel weggooien is stelen van de armen”, zegt de paus

Paus Franciscus trok woensdag van leer tegen een wereld waar consumeren steeds belangrijker is en afval de norm. Hij zei dat het weggooien van voedsel gelijk staat aan stelen van de armen. "Onze grootouders waren er alert op dat de restjes van het eten niet weggingen, maar werden hergebruikt. Het consumentisme heeft gemaakt dat we dagelijks voedsel verspillen en niet meer zien dat voedsel waarde heeft," zei hij op zijn wekelijkse audiëntie. "Het weggooien van voedsel is gelijk aan het stelen van dat voedsel van de tafel van de mensen die arm zijn en hongerig. Sinds hij aantrad is dit een van de thema's van de nieuwe paus. Hij wil dat zijn 1,2 volgelingen de armen verdedigen en soberder gaan leven. Hij deed ook al bij herhaling oproepen tot een wereldwijde financiële hervorming. Volgens de Verenigde Naties gaat jaarlijks 1,3 miljard ton voedsel, een derde van wat voor menselijke consumptie wordt gemaakt, verloren. In de rijke landen komt dat vooral door consumenten die meer kopen dan ze opeten en de resten weggooien. Franciscus toonde zich wederom verbaasd dat financiële schommelingen worden gezien als crisis en urgent, terwijl de honger in de wereld en de armoede als gewoon worden gezien. Hij wil dat anders.

Bron(nen):   The Guardian      

12 Reacties Doe mee met de discussie →


  1. AT

    Voedsel EN grondstoffen. Onze hele consumptiemaatschappij staat op het punt van faillissement. Helaas wordt de boodschap van zorgvuldig omgaan met onze grondstoffen niet vertolkt door bestuurders en de meerderheid van de bedrijven, omdat ons hele economische systeem draait om kopen, verbruiken, weggooien….en weer kopen, verbruiken, weggooien. Laat je niet voor de gek houden door ‘duurzaam’ gelul van Shell of IKEA, want werkelijk duurzaam is niet in hun belang. Onze grondstoffenvoorraad staat ondertussen onder zo’n hoge druk dat eigenlijk ‘huren’, gebruiken, recyclen de norm zou moeten zijn. Dit had al de norm moeten zijn 20 jaar geleden. Maar we willen ‘hebben’ wat we amper kunnen betalen, en wat we dan eenmaal hebben weten we niet op waarde te schatten.

    Tot nu toe lijkt het allemaal nog goed te gaan, maar achter de schermen, wat wij als consumenten niet zien – en wat men ook niet wil dat wij zien – is een grondstoffenoorlog aan de gang die alleen maar heftiger wordt. Als volgend decennium Afrika zich ook meer gaat ontwikkelen dan gaan we het werkelijk voelen, want dan gaan ze daar hun eigen grondstoffen claimen, die wij nu nog redelijk simpel van hen weten te ontfutselen.

    • JOHNN

      Het is waar, allemaal waar.

      Maar stinkend rijk worden geeft nog steeds aanzien.

      En stinkend rijk word je alleen door roofbouw, Roofbouw op materialen, goederen en mensen.

      We kijken allemaal reikhalzend uit naar “groei”, terwijl die zichzelf vermenigvuldigende groei juist onze grote bedreiging is.
      Wie keert het tij? De Paus van Rome of Gaia?

      (in antwoord op AT)
      • AT

        Klopt, groei is een van de belangrijkste drijfveren in het menselijk handelen, dus die drang naar ‘groei’ in het algemeen gaan we er niet uit krijgen. Ik weet ook niet zeker of die drijfveer slecht is, want het heeft ook tot goede dingen geleid zoals ontwikkeling. Ik denk dat de motivaties achter de groei moeten veranderen. Zoals je zegt geeft geld doorgaans nog steeds het enige aanzien, terwijl groei op heel veel andere vlakken kan. Net als dat we een geweldige sporter bewonderen om zijn kunsten, niet omdat hij met die kunsten miljoenen verdiend. Gek genoeg geldt in het dagelijks leven het omgekeerde; we bewonderen rijkdom, niet hoe iemand die rijkdom vergaard. Daarom accepteren we zelfs de grootste criminelen.

        (in antwoord op JOHNN)
        • JOHNN

          Zelfs 1 op de 3 Italianen bewondert nog steeds Silvio Berlusconi met zijn maffia connection, om maar een voorbeeld te noemen. Zelfs onder artiesten neemt men elkaar de maat, hoe hoog hun honorarium is voor een optreden. Waarom moeten ex-presidenten van de VS voor één spreekbeurt een tienvoudig modaal jaarsalaris ontvangen, terwijl ze allang voldoende andere inkomstenbronnen aan hun presidentschap overhielden?
          Waarom zijn er nog steeds voorzitters van de raden van bestuur in het bankwezen die tussen de anderhalf en drie miljoen euro ontvangen (per jaar!!!) terwijl ze allang hebben bewezen dat ze evenveel fouten maken dan de directeur van een schroeven en moerenfabriek?
          Het valt niet uit te leggen. Maar ik krijg altijd hetzelfde verwijt te horen bij zulke opmerkingen: “jaloers?”
          De perversiteit zit diep in ons.

          (in antwoord op AT)
          • AT

            Helaas ja (zucht). En als we naar de geschiedenis kijken zien we dat dit eigenlijk altijd zo is geweest, dus onze opmerkingen over ‘andere waarden’ e.d. zullen denk ik niet de waarheid worden. Alleen als er met die andere waarden fors geld te verdienen is. Vervolgens worden die waarden dan ook weer uitgehold….

            (in antwoord op JOHNN)
          • Karel Kritisch

            De spijker op zijn kop!

            (in antwoord op JOHNN)
    • RhodBerth

      Groei is nodig omdat de wereldbevolking groeit, en groei is ook nodig om de armen rijker te maken. En als laatste is er groei nodig om de inflatie bij te benen.

      Bij economische krimp, hoe klein ook, komen er meer armen bij.

      Als we gaan consuminderen dan betekent dat dat de economie gaat krimpen. De armen zijn daar als eerste de dupe van.

      Het klinkt allemaal zo mooi en fijn, zo’n verhaal van koop wat minder en red de armen. Maar het resultaat is dat er meer armen komen.
      Het is de economische deadlock waarin we zitten. Pas als de rijken veel consumeren hebben de armen er wat aan.

      (in antwoord op AT)
      • Karel Kritisch

        Inflatie ontstaat niet alleen door hogere prijzen maar ook door geld vermeerdering (geldpers). Ik denk dat het belangrijk is onderscheid te maken in financiële groei of groei in de productie. Door productie efficiënter en duurzamer te maken kun je ook groeien. Hergebruik levert immers nieuw herwonnen grondstoffen op. Het exorbitante verschil tussen arm en rijk is het probleem.

        (in antwoord op RhodBerth)
        • RhodBerth

          Uiteraard kun je op verantwoorde manier groeien, en op onverantwoorde manier. Maar groei, ook financiele groei, is nodig. Het verantwoord omgaan met grondstoffen is ook belangrijk. (maar daar geldt: hyper en angstig doen door doembeelden te schetsen is ook een manier van onverantwoord bezig zijn!)

          Verder denk ik dat we arm niet met rijk moeten vergelijken. De vraag is of de armen fair behandeld worden en krijgen wat hen toekomt. Liever een fair behandelde arme (en dan dus: minder arme) en een miljardair, dan een onfair behandelde arme die slechts naast een man met 5 ton woont.

          (in antwoord op Karel Kritisch)
      • AT

        Waar heb ik gezegd dat groei negatief is? (zie mijn opmerking over groei verderop in deze discussie) Ook heb ik niet gezegd dat minder kopen een oplossing is, dus ik weet even niet wat je bedoeld. Ik stel hier dat we onherroepelijk een grondstoffenprobleem gaan krijgen waardoor onze huidige manier van consumeren nog meer onder druk komt te staan. Het is simpelweg niet verantwoord hoe wij nu met goederen en grondstoffen omgaan. Een argument als ‘door ons consumeren kunnen anderen eten’ geldt misschien voor het moment, maar als we doorgaan op de huidige toer is er bij wijze van spreken straks geen eten meer. Dit is geen doemdenken, dit is min of meer een natuurwet. Daarnaast is niemand hier bezig met consumeren omdat we anderen daarmee helpen, dat is een drogreden. Wij consumeren omdat we simpelweg blind zijn en als kuddedieren alles willen hebben dat ons maar voorgeschoteld wordt.

        Er zijn talloze businessmodellen denkbaar waarbij er uitgegaan wordt van een andere manier van gebruik van grondstoffen. Eén ervan, en wellicht de beste, is een circulaire economie. Hierin wordt, zoals ik hierboven beschrijf, niet meer gekocht, verbruikt en weggegooid maar gehuurd, gebruikt en gerecycled. Als wij een computer kopen, kopen we nu eigenlijk heel veel grondstoffen om een gebruik te faciliteren, die grondstoffen zelf boeien ons niets, daarom gooien we een computer die het niet doet ook weg. In een circulaire economie betaal je alleen voor het gebruik, de grondstoffen blijven eigendom van de producent. Een onderzoeksrapport van McKinsey stelt dat wij hier alleen al in Nederland 6 miljard per jaar mee verdienen (of eigenlijk besparen) ten opzichte van onze huidige economie. Deze 6 miljard kan weer aan andere dingen besteed worden waardoor de economie een verdere impuls krijgt. Dit is ook consumptie, want consumeren sluit verantwoord gedrag niet uit.

        (in antwoord op RhodBerth)
  2. JOHNN

    Een nieuwe invulling van de functie van de Paus van Rome: activist.
    Met meer invloed? Wie zal het zeggen, Europeanen zijn seculier, maar de rest van de wereld zeker niet.

  3. Karel Kritisch

    Heeft de Katholieke kerk nog maar 1,2 volgelingen? Dat is snel gegaan :-s

Reacties niet toegestaan