Iedereen dacht het goede te doen, maar toch ging het fout

Een gewelddadige mensenhandelaar krijgt verlof en verdwijnt. Dick van Dijk, de president van het gerechtshof dat het verlof toestond, legt in het NRC uit hoe het kon gebeuren.Hij noemt de kwestie „héél erg voor alle betrokkenen” en vooral „vreselijk voor de slachtoffers”. „Iedere rechter hoopt dat dit hem niet overkomt.” Het is even erg als het veroordelen van een onschuldige. De taxatie van het vluchtgevaar was achteraf „duidelijk fout”. „Daarover is geen discussie.”
Maar was de vlucht van B. dan onvoorspelbaar? De van mensenhandel en extreem geweld verdachte Saban B. vroeg in juni verlof om de geboorte van zijn kind bij te wonen. Dat vond het Openbaar Ministerie onder voorwaarden goed, maar het hof wees het af. Begin september vraagt Saban B. het nog eens. Het verzoek wordt onverwacht ingediend, tijdens een pro-formazitting. Van Dijk: „De rechters wisten niet dat er een schorsingverzoek zou komen en de advocaat-generaal niet. Ze werden ermee overvallen. Maar een verdachte mag op elke zitting altijd zo’n verzoek doen, ook tussendoor. Het gebeurt vaker.” Het verzoek werd volgens het boekje afgehandeld. De advocaat-generaal nam het eerdere advies van zijn collega uit juni over: ‘oké, onder condities’. Het hof overlegde en kwam met een positieve beslissing.
Volgens Van Dijk komen verzoeken om verlof vaak voor. En „kennelijk bestond hier de gedachte dat hij niet weg zou lopen”.
Maar dat Van Dijk zegt dat pas achteraf duidelijk is dat Saban B. geen verlof had mogen krijgen, daarmee erkent het Hof nog altijd niet volmondig dat een fout beslissing is genomen, zo betoogt Peter Wierenga op Pluspost (zie de tweede link).

Bron(nen):   NRC Handelsblad  Pluspost