Geen minaretten, geen gondels

De stand van het land is doorgaans goed af te meten aan de ernst van de problemen die er bestaan. Zo was er deze winter op enig moment sprake van dat in Nederland te weinig strooizout voorhanden was. En dat het met de aanhoudende vorst wel eens zou kunnen uitdraaien op geen strooizout, wat de files tijdens de spits bijzonder lang zou maken. 
Als het tekort aan strooizout dagen achtereen een terugkerend nieuwsonderwerp is weet je: dat zit wel goed; daar is blijkbaar helemaal niets ernstigs aan de hand.
Het is soms aardig om even naar binnen te gluren bij landen waar het leven er nog zorgelozer aan toe gaat dan in ons land – denk bijvoorbeeld aan Zwitserland. 
Wat daar het gesprek van de dag is?
Dat heeft alles van doen met de  nieuwe kabelbaan op de Weissensteinberg (1.280 meter) in de kanton Solothurn. De oude stoeltjeslift (zie foto) moet plaatsmaken voor wat ze noemen een ‘Seilbahn’ en de vraag is of deze noviteit niet een te grote inbreuk maakt op het bestaande landschap. Reden waarom de Bundesrat zich nu over dit vraagstuk buigt, want het bestuur van de kanton is duidelijk niet bij machte dit op eigen houtje af te handelen..
Het probleem: zo’n stoeltjeslift is nog klein en bescheiden, maar dadelijk komen er grote gondels die 900 man per uur omhoog kunnen takelen en dat is voor menigeen een stap te ver. 
Lees bijgaand artikel uit de Neue Zuercher Zeitung; heerlijk gewoon, over kleine problemen die reusachtig groot dreigen te worden. Heel goed dat de Zwitsers zich over dit soort zaken – gondels, minaretten – zo druk maken. Geen beter bewijs dat het leven er ronduit goed is.

Bron(nen):   Neue Zuercher Zeitung