Hoe mijn ouders een jongen van me probeerden te maken

"Het begon al met mijn naam. Jesse. Mijn hele leven ben ik al aan het uitleggen dat ik toch  en vrouw ben. In 1978, mijn geboortejaar, dachten feministes als mijn moeder dat de wereld beter zou zijn als er geen verschillen waren tussen de geslachten. Ze deden hun BH’s uit, hielden de deur voor zichzelf open en stopten met diëten. De dames wisten zeker dat de verschillen tussen mannen en vrouwen door de cultuur kwam, niet door de natuur.
Het project van gelijkheid van mijn ouders – dat project was ik – werd vanaf het begin een vreselijke mislukking. Zodra ik kon praten wilde ik die rare overal kwijt en wilde ik een roze jurk. Dus het is logisch dat ik en mijn generatie afstand namen van de ideeën van toen. Vrouwelijkheid en feminisme gaan heel goed samen.
Maar nu zijn we weer doorgeschoten. Er is voor meisjes nu wel weer erg veel vrouwelijkheid, zoals Paris Hilton als rolmodel.
Ik ben nu zelfs verzoend met mijn naam. Maar dat komt ook door de aNderen namen die mijn ouders destijds overwogen. Oyster en Wing – Oester en Vleugel."

Het hele verhaal van Jesse staat onder de link.

Bron(nen):   Newsweek