Wooncrisis: Kankerpatiënt Rob wordt langzaam blind, maar slaapt noodgedwongen in zijn auto

Rob Koelstra (58) is ernstig ziek en kan tot het voorjaar niet meer terecht in zijn stacaravan, want de camping is gesloten. Hij moet nu - net als vele anderen in Nederland - slapen en wonen in zijn auto.

“Vanaf morgen is alles hier afgesloten van gas, water en licht. Dan is het niet meer bewoonbaar. En hier slapen is ook echt niet meer toegestaan”, vertelt Rob over zijn stacaravan. Zijn leven ging bergafwaarts sinds zijn ziekte. Een tumor achter zijn oog werd verwijderd samen met zijn hypofyse. Hij moet veel medicijnen slikken, zijn huwelijk ging stuk, hij verloor zijn werk en moest zijn huis verkopen.

Reservetijd
“Hij leeft in reservetijd. Ze hadden hem na zijn operatie al niet zoveel jaar gegeven”, legt zijn ex-vrouw uit. Ze maakt zich zorgen over hem. “We hebben vanmorgen gehoord dat hij binnen niet al te lange tijd al zijn zicht zal verliezen. Hij wordt blind.”

Die reservetijd bestaat tot nu toe vooral uit stress en zorgen over op welke plek hij zijn auto neer gaat zetten voor de volgende overnachting. Bij de woningbouwvereniging is de wachtlijst gigantisch. “Ze hebben me verteld dat het nog wel een jaar of twee duurt voordat ik word geholpen.”

Daklozenopvang vol
Rob is logischerwijs erg ontdaan door de situatie waarin hij is terechtgekomen: “Uitzichtloos is het. Ik zie er echt tegenop om in de auto te slapen. Het mag ook eigenlijk niet, dus dan is het regelmatig wisselen van parkeerplaats en snel doen alsof je alleen een sigaretje rookt als de politie komt. ‘s Ochtends stap je er gebroken uit natuurlijk.”

Zelfs bij de daklozenopvang was de wachtlijst lang, maar mogelijk kan hij in verband met zijn uitzonderlijke situatie toch in aanmerking komen voor een plek. “Ik moet nog wel door de keuring. Of ik geen agressief type ben, geen verslavingen heb. Dat soort dingen.”

Bron(nen):   Rijnmond