Een ode aan de koning: “Niemand past zo goed bij zijn land als Willem-Alexander”

Voor zijn koningschap begon, werd hij prins pils genoemd, politiek onhandig en weinig inhoudelijk, maar in vijf jaar tijd is koning Willem-Alexander uitgegroeid tot het beste staatshoofd dat je je kan wensen. Althans dat zeggen ingewijden in het AD.

Sociaal sterk
Ze roemen de manier waarop hij contact onderhoudt met wereldleiders. Zo kan hij uitstekend overweg met de Chinese president Xi Jinping. En voor een kort bezoekje van de Franse president Emmanuel Macron regelt hij een ontvangst met alle protocollaire égards. Hij weet: sinds de Brexit is Frankrijk nog belangrijker geworden voor ons land en de Fransen houden wel van een grootse ontvangst.

Flexibel
Fijn is ook zijn flexibiliteit met het protocol. Als de Argentijnse president Mauricio Macri en koning Willem-Alexander van de Beurs van Berlage naar het Paleis op de Dam moeten worden gebracht, stelt de koning voor om te lopen. Oud-minister van Handel Lilianne Ploumen: “Dan zegt de koning tegen de Argentijnse president: ‘Zullen we een luchtje scheppen?’ En ze lopen naar het paleis. Dat geeft een heel gedoe, want die auto’s staan er dan voor niets. Ik geloof niet dat zijn moeder dat gedaan zou hebben.”

Humor
Bovendien wordt hij geroemd om zijn humor. Oud-minister van Defensie Jeanine Hennis: “We vlogen naar Normandië om 70 jaar bevrijding te vieren. De koning vloog zelf. Het was een perfecte vlucht, hij zette de kist keurig aan de grond. We stapten uit en hij zei tegen me met een dikke glimlach: ‘Zulke vliegers hebben ze niet bij Defensie, hè?”’

Eerder werd gedacht dat hij minder empathie zou hebben dan zijn moeder, maar het tegendeel is waar. Hennis: “Na de MH17-ramp brak het koninklijk paar de vakantie af. Niet omdat het protocollair moet, ze waren écht betrokken.”

Slim
Verder werd verwacht dat hij niet van de inhoud zou zijn. Maar zo zegt Ploumen: “Op handelsmissies merkte ik dat hij van heel veel dingen veel weet, en meer dan wat daarover in de kranten staat.” Ook met zijn politieke antenne is niets mis. Hennis: “Die heeft hij wél. In gesprekken die ik met hem heb, weet hij de politieke angel meteen te benoemen.”

Zó Nederlands
Andere kritiek was dat Willem-Alexander ‘te gewoon’ zou zijn. Ook dat wordt ontkend door ingewijden. Eerste Kamervoorzitter Ankie Broekers-Knol: “Wat ik zo knap vind, is dat hij toegankelijk is en toch afstand weet te bewaren waardoor de magie overeind blijft. Die balans is belangrijk voor een erfelijk staatshoofd. Het moet niet zo zijn dat hij overkomt als een vriend van de buurman. Dat hij binnenkomt en roept: ‘Hé vriend, hoe is het nou?”’

Ploumen: “Het gewone heeft óók allure, zeker in Nederland. Hij heeft een luisterend oor voor iedereen, hij is niet arrogant. Als ik naar andere koningen kijk: niemand past zo goed bij zijn land als Willem-Alexander. Hij is zó Nederlands. Het is een stilzwijgende overeenkomst: wij gunnen hem dat koningschap en hij wil goed voor ons zijn.”

“Hij heeft het midden gevonden tussen de grootmoeder van heel Nederland zoals zijn oma was, en een nette mevrouw zoals zijn moeder is. Daar vroeg de tijdgeest om,” aldus D66-leider Alexander Pechtold.

Verbinden
De verklaring voor zijn succes is dat hij de belangrijkste taak van een koning met verve vervult: hij verbindt. Tunahan Kuzu van Denk: “Willem-Alexander is mijn koning, zo voel ik dat. En Máxima mijn koningin. Mijn grootvader sprak over ‘mijn Juliana’. Willem-Alexander is getrouwd met een vrouw die een migratie-achtergrond heeft. En zijn kinderen vallen onder de definitie allochtoon. Veel mensen in mijn achterban zien hem echt als hun koning.”

Bron(nen):   AD