Hoeveel geld gaat er om in de Tour?

Het sportbedrijf ASO (Ameury Sport Organization) organiseert de Tour de France. De organisatie ontvangt hoge bedragen met de verkoop van startplaatsen aan gemeenten. Zo’n 200 tot 300 dorpen en steden stellen zich jaarlijks kandidaat als etappeplaats, ASO kiest er ongeveer 40 uit. Een vertrekplaats kost ongeveer  € 55.000, een aankomstplaats ongeveer  € 90.000. Daarnaast maken de steden nog kosten om evenementen te organiseren, het wegdek goed te krijgen en de PR te verzorgen. De Tourstart is een goudmijn voor de ASO. Rotterdam moest in 2010 € 2,5 miljoen betalen. Verder ontvangt ASO een fortuin aan uitzendrechten. France Television betaalt jaarlijks € 24 miljoen voor de Tour (en een aantal andere ASO-evenementen). De Amerikaanse zender NBC kocht deze week de uitzendrechten voor tien jaar. En de wielrenners zelf? Die moeten zich conformeren aan het reglement van de Tour en ontvangen geen vergoeding ten aanzien van bijvoorbeeld beeldrechten. De renners zijn tijdens de Tour ‘eigenaar’ van de ASO. Uiteraard kunnen zij wel prijzengelden verdienen: € 8.000: dagprijs voor ritwinnaar € 20.000: prijs voor meest strijdlustige renner € 450.000: cheque voor eindwinnaar Lees hier meer interessante feiten.  

Bron(nen):   Sportnext      

3 Reacties Doe mee met de discussie →


  1. Marwin de Bruin

    Het totale budget klopt niet!

  2. AVandersloot

    Ook het fietsen gaat in de sportevenementen dezelfde kant uit als voetbal, handbal, schaatsen, skiën en vele andere sporten. Het is geen sport meer, maar een bedrijf dat uit is op winst. Wie de beste renners kan krijgen is goed uit, wie het meeste startgeld krijgt komt om te fietsen. Het is een keihard bedrijf wat alleen uit is op winstcijfers. Een massahysterie maakt zich meester van de meest nuchtere mensen als het om hun lievelingssport gaat.
    Een lilaïsche kijk op dit gebeuren openbaart andere dingen. De leegheid van het bestaan, de oorlog die er altijd woedt om de tegenstander uit te schakelen. Wat er allemaal aan lichamelijk letsel is telt niet meer mee. Dat wordt even vermeld en gaat even vlug weer voorbij. De meet is in zicht, wie wint? Maar de nasmaak is voor diegene die bewust kijkt naar dit gebeuren wrang en bitter. Want waar is het sportief element nog te vinden? Weinigen hebben het nog, het gaat slechts om geld en medailles. Vandaar dat er ook drugs worden gebruikt, om toch maar te kunnen winnen op die dag.
    Voor de psychische persoon is er echter niets te winnen, hij heeft alles al verloren. Hij mag niet zijn triomfrit rijden door de wereld. Alleen eigenbelang en geld telt mee.

Reacties niet toegestaan