Zijn drank en drugs noodzakelijk voor het scheppen van grote kunst?

Drank en drugs zijn op hun retour in de wereld van de kunsten. 
Steeds meer artiesten laten openlijk blijken dat ze de geestverruimende middelen terzijde hebben gezet en dat hun scheppingsdrift hier weinig tot niet onder te lijden heeft. 
Het overmatige gebruik van drank en drugs lijkt zo meer iets van de 20ste eeuw te zijn geweest. In de populaire cultuur zijn de voorbeelden talloos van artiesten die enorm veel te stellen hebben gehad met een of andere verslaving, denk aan Elton John, Eric Clapton, Martin Scorsese en Lou Reed. Sommigen, zoals Brian Jones en Janis Joplin, moesten hun verslaving zelfs met de dood bekopen. 
Ook in de wereld van de letteren bestaan talloze voorbeelden van schrijvers die veel met hun verslaving te stellen hebben gehad, van Raymond Carver en John Cheever tot Johnny van Doorn en Gerard Kornelis van het Reve. 
The Sunday Times komt er niet helemaal uit, maar Welingelichte Kringen is geneigd te zeggen – en dat op de dag van de dood van de betreurde dichter/performer: indachtig Simon Vinkenoog moeten we bijkans uitsluiten dat druggebruik leidt tot bijzondere kunst.

Bron(nen):   The Sunday Times