Ultrasensibele elektronische huid

Het is al langer mogelijk om een kunstmatige huid te maken, maar de tastzin reproduceren is een stuk moeilijker. Amerikaanse wetenschappers zijn er nu in geslaagd om een ultrasensibele elektronische huid te maken. Twee teams hielden zich met de materie bezig.

Het eerste van de Stanford University in Californië produceerde een stukje elektronische huid van 6 cm2 op basis van polymeren, waar minuscule pyramides op staan (rechts op de foto). Als er een lichte druk wordt uitgeoefend, registreert het velletje kleine variaties in stroom. Deze druk kan zo licht zijn, dat zelfs het landen van een vlieg of een vlinder op de huid gevoeld kan worden.
Het tweede team van de University of California gebruikte anorganische materialen die betere geleiders zijn en maar een zwak voltage nodig hebben om te functioneren. Een netwerk van halfgeleidende nanodraden werd op een flexibel materiaal geprint. Ook dan worden kleine variaties in stroom geregistreerd. Het tweede lapje heeft een oppervlakte van 7 cm2 en is flexibeler dan het eerste (links op de foto: ieder zwart vierkantje is 1 pixel).


Beide ontdekkingen worden beschreven in het tijdschrift Nature materials en brengen ons een stap dichterbij het ontwikkelen van ‘menselijke’ robots en artificiële intelligentie.

Bron(nen):   Sciences et Avenir