Eerst komt de muziek en dan de taal

Franse baby’s huilen 3 dagen na de geboorte al anders dan Duitse baby’s. Dat werd 2 jaar geleden al vastgesteld, maar waarom is dat zo? De onderzoekers dachten dat het de eerste stap was in de taalontwikkeling. De klanken die een Franse baby hoort, zijn anders dan de klanken die een Duitse baby hoort en er zijn aanwijzingen dat baby’s al geluiden waarnemen in de baarmoeder. Voorheen werd aangenomen dat kinderen pas in de periode van 6 tot 18 maanden de moedertaal imiteren in hun gebrabbel. Vormden deze resultaten het bewijs dat de taalgevoeligheid al in een vroeger stadium aanwezig is? Of toch niet?

Volgens Henkjan Honing, hoogleraar muziekcognitie aan de UvA, is dit een voorbeeld van vooringenomenheid. De onderzoekers zijn linguïsten en zien alleen een linguïstische verklaring. Er valt minstens evenveel te zeggen voor het idee dat dit gedrag niet zijn oorsprong vindt in de taal, maar in de muziek. Baby’s beschikken over een bijzondere gevoeligheid voor zowel de melodische, ritmische als dynamische aspecten van spraak en muziek. Deze aspecten noemen taalkundigen ‘prosodie’, maar in feite zijn dat bouwstenen van muziek. Het gaat, voor zover we nu weten, om een uniek menselijke aanleg voor het waarnemen, interpreteren en waarderen van muziek, nog voordat er een woord gesproken of zelfs maar bedacht is. 

Bron(nen):   Psychology Today  blog Henkjan Honing