De mens is niet van nature zomaar aardig voor een ander

Altruïsme is niet, zoals lang gedacht, aangeboren, maar wordt sterk gestuurd door onderlinge relaties. Psychologen hebben een klassiek experiment opnieuw uitgevoerd en kwamen tot die conclusie, schrijft Vlaams tijdschrift Knack.

Het is al decennia lang voer voor discussie, maar de meeste wetenschappers namen de laatste tijd aan dat altruïsme, het belangeloos helpen van anderen, aangeboren is. Dat komt onder meer door een experiment uit 2006, waarbij altruïstisch gedrag bij kleuters werd uitgelokt.

Psychologen Rodolfo Cortes Barragan en Carol Dweck voerden het experiment opnieuw uit, maar nu met 34 één- en tweejarigen, verdeeld in twee groepen.

De kinderen uit de eerste groep speelden en praatten eerst kort met de onderzoeker. Als de onderzoeker ineens een voorwerp van de tafel stootte, schoot het kind direct te hulp om het op te rapen, net zoals in het onderzoek uit 2006.

Het verschil was de uitkomst in de tweede groep. Deze kinderen en hun onderzoekers speelden eerst even alleen, wat ‘parallel spelen’ genoemd wordt. Net zoals in groep 1 werd er wel kort gekletst.

Maar op het moment dat de onderzoekers weer iets van de tafel stootten, bleken deze kinderen drie keer minder geneigd om te helpen. Ook toen ze het experiment herhaalden met oudere kinderen, bleek de wederzijdse speelgroep twee keer meer geneigd om te helpen dan de parallelle speelgroep.

Deze resultaten suggereren dat altruïsme niet gewoon aangeboren is maar door relaties, zelfs kortstondige, ontstaat. ‘Ik denk dat onze resultaten voor enige controverse kunnen zorgen, maar op een goede manier’, zegt Dweck.

Bron(nen):   Knack      

6 Reacties Doe mee met de discussie →


  1. kletsmajoor

    Let vooral op deze opmerking van de onderzoekers: “Deze resultaten suggereren dat…”. Dat is precies wat dit soort “onderzoeken” oplevert: niets meer dan suggestie. En ‘hineininterpretierung’: zien wat wat je wilt zien.

    • Jeroen

      In de sociale wetenschappen worden theorie, logica en de uitkomsten van experimenten gecombineerd om de theorie te verbeteren. Eén enkel experiment betekent weinig, in tegenstelling tot een grote hoeveelheid experimenten in combinatie met een goede theorie.
      De onderzoeker formuleert het dus heel goed. Dit experiment is een mogelijke bouwsteen voor een aangepaste theorie.

      (in antwoord op kletsmajoor)
      • kletsmajoor

        Werkt dat echt zo in de sociale wetenschappen? Hoe kan een theorie dan ooit weerlegd worden?

        (in antwoord op Jeroen)
        • Jeroen

          Een goede theorie leidt tot voorspellingen. Die voorspellingen kun je toetsen in een experiment. Als de uitkomst anders is dan voorspeld, moet de theorie dus worden aangepast.
          Weerleggen is misschien en iets te harde term. Hoe meer experimenten overeenkomen met de theorie, des te geloofwaardiger de theorie wordt. Hoe vaker een experiment leidt tot een onverwachte uitkomst, des te meer reden er is om de theorie aan te passen.
          Maar je kunt altijd pech hebben en toevallig de ‘verkeerde’ uitkomsten krijgen. Of het experiment is niet goed doordacht. In de natuurwetenschappen is dat overigens niet zo heel erg anders.

          (in antwoord op kletsmajoor)
          • kletsmajoor

            OK, duidelijk, je bedoelt de normale wetenschappelijke methode. Je eerste reaktie had bij mij de indruk gewekt dat je op de synthese-methode doelde. Bij die methode worden alle kritieken en uitkomsten van experimenten altijd geïntegreerd in de theorie, waardoor het falsifiëren van een theorie onmogelijk wordt. Een ideale methode voor mensen die iedereen te vriend willen houden ;-).

            (in antwoord op Jeroen)
  2. Burgermans

    Moeder Natuur is nu eenmaal fascistisch.

Reacties niet toegestaan