De ruimte is van iedereen en niemand. Maar hoe lang nog?

Net als voor de volle zee geldt voor de ruimte: Die is van iedereen en van niemand. Maar nu private ruimtebedrijven en rijke investeerders staan te trappelen om met ruimtetoerisme, ruimtetransport en ruimtemijnbouw te beginnen, moeten de regels worden aangepast, en dat wordt nog een hele klus.

Hoogleraar Astrodynamica en ruimtemissies aan de TU Delft Pieter Visser: ‘De private ruimtevaart zit nu in de fase waarin de luchtvaart verkeerde net na de gebroeders Wright in 1903. De eerste passagiersvluchten moeten nog plaatsvinden, maar ik denk dat dat binnen 10 jaar gaat lukken. De ontwikkelingen kunnen snel gaan wanneer de technologie eenmaal over een bepaalde drempel is’.

Ruimtevaart is allang geen staatsaangelegenheid meer, opererend onder de paraplu van de Nasa, de Esa en het Russische Roskosmos. Bedrijven als VirginGalactic en XCOR willen bijvoorbeeld ruimtereizen aanbieden en SpaceX regelt transport naar het ISS. Planetary Resources en Deep Space willen in de toekomst mineralen uit asteroïden en planeten halen. Grootse plannen, maar mag het?

In 1967 werd in het ruimterecht bepaald dat niemand zich een stuk ruimte kan toe-eigenen. De maan met de Amerikaanse vlag erop is dan ook geen Amerikaans eigendom. Maar je mag je wel dingen toe-eigenen, net zoals je een vis mag houden die je op volle zee hebt gevangen. De Amerikanen willen nu in het ruimterecht vastleggen dat mineralen eigendom worden van het mijnende bedrijf en dat ze niet meer door andere landen geclaimd kunnen worden. Eventuele geschillen, bijvoorbeeld over schade, moeten worden beslecht door het Internationale Gerechtshof van de VN in Den Haag. Probleem: niet alle landen accepteren dit hof als het om de ruimte gaat. Experts verwachten nog stevige discussies, mede omdat nog niet bekend is hoe China en Rusland op nieuwe regels zullen reageren.

Overigens moet er ook nog rekening worden gehouden met de grote hoeveelheid ruimtepuin. Als er door wordt gegaan met vervuilen, is volgens Visser de ruimte over 20 tot 30 jaar niet eens meer toegankelijk.

Meer over ruimterecht aanstaande zondag in Tegenlicht op NPO2 om 21.00 uur.

 

Bron(nen):   NPO Wetenschap      

1 Reactie Doe mee met de discussie →


  1. abjectief

    Dat ruimtepuin is het meest waardevolle product wat er goedkoop te ” mijnen” valt. Zo’n beetje alle geraffineerde grondstoffen die nodig zijn om ruimtevoertuigen en onderkomens te bouwen, zonder de kosten van het lanceren. Het zou dan ook het beste zijn om als eerste een recycle-station in omloop van de aarde te bouwen, en daar alle afgedankte satellieten heen te slepen. Uiteraard zullen de grootmachten niet zo blij zijn met het in vreemde handen vallen van hun afgedankte militaire satellieten, dus we kunnen er van uit gaan dat zowel de VS (NAVO), Rusland als China straks hun eigen recycle-station hebben. En ook dit kan geheel op commerciële basis, vergelijkbaar aan de Amerikaanse defensie-industrie.

Reacties niet toegestaan