Jeroen Pauw: “Ik wil graag een goed mens zijn, maar ik ben het niet”

Claudia de Breij interviewt Jeroen Pauw (55) in de VARAgids over het vluchtelingendebat en zijn rol daarin. ”Ik wil graag een goed mens zijn, maar ik ben het vaak niet. Ik heb geen vluchteling in huis. Ja, mijn vriendin, grap ik wel eens. Ze is een Turkse, een Koerdische.”

Rijk land
Hij vertelt over hoe een bezoek aan Syrië twee jaar geleden zijn mening heeft veranderd. ”Deze mensen komen uit een betrekkelijk rijk land en dat maakt hun situatie herkenbaar. Ze zaten op school, spreken hun talen, hadden een iPhone en een platte Samsung-televisie. Ze waren net als jij en ik. Ze komen uit een land dat niet door een Middeleeuwse godsdienst werd geregeerd. Dus wees ook niet bang dat je de middeleeuwen binnenhaalt.”

Vooruit denken
Hij gaat verder: ”De vluchtelingen wilden helemaal niet vluchten. Ik zou ook nog twee jaar gebleven zijn – volgens de UNHCR is dat de tijd dat je nog denkt dat het wel overwaait, zo lang blijven mensen nog in hun land wonen voordat ze vluchten. Dat maakt het zo treurig. Europa heeft niet vooruit gedacht, terwijl iedereen het zag aankomen. De rapporten waren er, de cijfers. Het is tragisch, het is als het ware een ongeluk in slow motion.”

Mannetje in pak
Hij kan zijn eigen rol relativeren. ”Er zijn zoveel mensen om me heen die echt iets doen. Taalcursussen geven, knuffels verzamelen, truien breien. Die mensen doen echt goede dingen en dat lijkt me behoorlijk onbaatzuchtig. Het is in ieder geval wel wat anders dan een zelfgenoegzaam mannetje in een pak van de omroep die aan een tafel zit en daar heel veel geld mee verdient. En nog applaus krijgt ook. Het enige dat hij hoeft te zeggen is: laten we het nog een keer over de vluchtelingen hebben.”