Eindelijk het nieuwe boek van Peter Buwalda: “Naar mijn idee heb ik het nog best snel gedaan”

Acht jaar en vijf maanden na zijn succesvolle debuut Bonita Avenue verschijnt het tweede boek van Peter Buwalda, getiteld Otmars zonen. Het is het eerste deel van een trilogie. In de Volkskrant vertelt hij over het schrijfproces, het uitstel en waarom hij geen kinderen wil.

Otmars zonen zou eigenlijk op 25 september vorig jaar verschijnen, maar Buwalda kreeg het niet af. Vlak voor de deadline, de hele pr-campagne was al gereed, moest hij zijn uitgever bellen om te zeggen dat het niet ging lukken. “Dat was echt dramatisch. Ik heb weleens geen column ingeleverd bij de Volkskrant, de eerste keer was ik het huilen nabij. Dat gevoel keer duizend,” vertelt hij aan de krant.

De schrijver noemt diverse redenen waarom zijn tweede boek zo lang op zich liet wachten. “Ik heb al vijfhonderd pagina’s aan deel 2 geschreven en iets van driehonderd columns. Ik heb bovendien een aantal relaties gehad, met alle toestanden eromheen. En ik heb anderhalf jaar verloren aan optreden en buitenlanden bezoeken. Naar mijn idee heb ik het nog best snel gedaan.”

Op de vraag of dit boek beter is dan het vorige geeft hij voorzichtig antwoord. “Daarvoor is het te vroeg. Ik zit er nog te dicht bovenop om er iets van te vinden. Maar ik ben tevreden. Anders had ik het niet ingeleverd.”

Of hij nog wat heeft meegemaakt de laatste tijd? “Weinig. Als je nergens heen gaat, maak je ook niks mee. Behalve dat ik heel veel muziek draai. Dan maak ik wel een wondere reis. Dat vind ik al dingen meemaken, haha. Ik vind luisteren naar goede muziek of het lezen van een goed boek sowieso interessanter dan een lulverhaal van iemand aanhoren in de kroeg.”

Met zichzelf is hij weinig bezig. “Ik hoef niet de hele tijd over mezelf na te denken. Dat vind ik oprecht heel saai. Ik denk ook niet na over hoe mijn echte vader is, hoe die relatie had kunnen zijn. Daar ben ik totaal niet mee bezig. Ik heb wel wat anders te doen.”

Sinds zijn debuut is zijn leven compleet veranderd. “Maar mijn gevoel voor eigenwaarde is er niet sterk door veranderd, gek genoeg. Er is wel een tijd van vóór Bonita Avenue en erna. Alles wat mijn leven nu uitmaakt, is gedefinieerd door Bonita Avenue. Het huis waarin ik woon, wat ik doe, hoe mensen me zien, waarvoor ik geld krijg. Alles. Dat is gek.”

Aan kinderen wil de 47-jarige schrijver niet beginnen. “Het is al bijna niet te doen met familie en vrienden. Dus het is niet uit egoïsme of uit vrijheidsdrang dat ik niet voor het vaderschap heb gekozen, maar door de ball and chain van het schrijven. Ik zit hier de hele dag in de extra beveiligde gevangenis van Vught.”

Bron(nen):   De Volkskrant