Zo leeft een mens tot in de dood onooglijk klein, onzichtbaar groot. Lied geschreven voor de doop van Friso

Toen prins Friso werd gedoopt schreef Huub Oosterhuis op verzoek van zijn vriend Claus een lied voor bij die doop.

Ergens komt een kind vandaan,
van ver, van buiten zonder naam;
het is nog niemand, spreekt geen woord,
heeft van de dood nog niet gehoord,
het huilt nog van geboortepijn
en weet niet wie het ooit zal zijn.

Dan roepen mensen jij, jij, jij,
woon hier bij ons, woon hier bij mij,
de wereld wordt een huis voor jou
en liefde maakt een mens van jou.
Dan geven wij elkaar een naam:
iemand niemand,
kind van mensen ben jij voortaan.

Ergens moet een mens toch heen,
hij gaat zijn eigen weg alleen,
en zoekt of in de wildernis
een bron van levend water is,
en luistert of een woord bestaat
waarin zijn toekomst opengaat.

Dan roepen mensen jij, jij, jij
woon hier bij ons, woon hier bij mij,
het water is een bron voor jou,
de toekomst heeft een woord voor jou.
Dan vindt een mens zijn eigen naam:
iemand niemand, dorst en water,
kind van mensen ben jij voortaan.

Niemand weet waartoe hij leeft,
waarom hij hart en handen heeft;
er is geen daarom, eens voorgoed,
maar enkel adem, vlees en bloed.
Zo leeft een mens tot in de dood
onooglijk klein, onzichtbaar groot.

Dan roepen mensen jij jij jij
wees hart en hand en mens voor mij,
wees waarom daarom groot of klein
de mens die jij alleen moet zijn.
Zo leeft een mens van naam tot naam:
iemand niemand,
dorst en water, vriend en vreemde,
kind van mensen ben jij voortaan.

Niemand weet wat leven is,
alleen dat het gegeven is,
van vuilnisbelt tot gouden troon,
aan vluchteling en koningszoon.
Wie leeft die maakt zijn eigen lied
en wie niet leeft verstaat het niet.

Laat ze maar roepen jij jij jij,
wie leven wil die zingt zich vrij,
wie leeft die maakt zijn eigen lied
en wie niet leeft verstaat het niet.
Zo zingen wij elkanders naam;
iemand niemand, dorst en water,
vriend en vreemde, dood en leven,
mensen, mensen zijn wij voortaan.

 

4 Reacties Doe mee met de discussie →


  1. Kristi

    Oh hemel, de kleurig gepunnikte rijmelaarijtjes van Huub Oosterhuis, mogen die op de eerstvolgende braderie van, pak ‘m beet, Hattemerbroek worden verkocht? Geen wonder dat die kerken leeglopen…

    • marianne martens

      hoe komt het toch dat U zo van slag bent door zo bot te reageren op een overlijden en ook op het dooplied. U heeft toch een hond? aai hem de hele dag dan komen er allemaal lekkere stofjes in uw brein vrij, het dagelijks leven wordt een stuk aangenamer voor U.

      (in antwoord op Kristi)
      • Kristi

        Wat een aanmatigende en op de man gespeelde reactie. Ik vind de versjes van meneer Oosterhuis van een treurig niveau. U zingt graag hosanna over vaderlandsche televisiebekendheden en andere praathoofden. Mag allebei. Ik zal me echter niet snel wagen aan een analyse van de gemoedstoestand/leefsituatie van iemand die ik niet ken. Merkwaardig, hoor.

        (in antwoord op marianne martens)
  2. Kees Cornelder

    Mooi dooplied van Oosterhuis waarin de jaren-zestig yell van The Beatles – (I love you) Yeh, Yeh, Yeh – ook nog eens doorklinkt.

Reacties niet toegestaan