Psalm: "Een mensenleven duurt 70 jaar, of als we sterk zijn 80"

Het debat over de pensioenleeftijd wordt in Duitsland wat harder en realistischer gevoerd dan in Nederland. Dat 65 geen haalbare en betaalbare leeftijd meer is staat amper  ter discussie. Vraag is slechts: moet het 67, 68 of 69 worden. De Duitse Bundesbank kiest voor het laatste. Volgens de centrale bank is een drastische verhoging van de pensioenleeftijd de enige manier om economische balans te herstellen.
De oorzaak van het probleem is simpel: de medische wetenschap heeft er voor gezorgd dat we langer leven.
Fijn.
Maar we zijn niet bereid om meer kinderen te krijgen om dat te betalen.
Jammer.
En dus moeten we zelf opdraaien voor de kosten van ons langere leven. Eigenlijk ook niet oneerlijk.
In 2050, als we gemiddeld 83 jaar zullen worden, is een derde van de bevolking in de rijke landen ouder dan 60. Het is logisch dat die niet allemaal kunnen worden onderhouden door de rest. Weltt am Sonntag stelt voor een voorbeeld te nemen aan twee beroemde na-oorlogse Duitsers, Konrad Adenauer, die Bondskanselier werd op zijn 73ste, en de Paus, die plaatsvervanger van Jezus werd op zijn 78ste.
De stellingen zijn betrokken: links is tegen verandering, de deskundigen, waaronder de Bundesbank, zijn voor 69 en Angela Merkel wacht nog even af. Tot na de verkiezingen van september.
Zodra ze die gewonnen heeft kan de pensioenleeftijd omhoog. Naar 68.
Weltt citeert instemmend de Psalmist, die 2500 jaar geleden al relativerend opmerkte (psalm 90, vers 10): "Een mensenleven duurt 70 jaar, of als we sterk zijn 80. Het meeste daarvan is moeite en verdriet, en ineens is het uit, en vliegen wij heen." De psalm zegt overigens ook: "laat ons dat zo onze dagen besteden, dat we er betere mensen van worden."

Bron(nen):   Welt am Sonntag