En hoe gaat het met Portugal?

Alle ogen waren de afgelopen weken op Ierland gericht, maar intussen blijven de economische én politieke problemen in Portugal onverminderd heftig. Portugal wordt als net zo’n zwakke schakel binnen de Europese Unie gezien als Ierland, maar om een andere reden.
Evenals de Ieren beweren de Portugezen genoeg geld in kas te hebben om niet voor onoverkomelijke problemen te staan, maar de Portugese regering is verdeeld en het overleg zit muurvast. Het verschil met Ierland is dat er in Portugal niet alleen een financiele crisis dreigt, maar ook een politieke. De linkse premier Jose Socrates heeft na de verkiezingen een rechtse meerderheid in het parlement tegen zich waardoor de regering de grootste moeite heeft beslissingen over de financiën te nemen. Nieuwe verkiezingen wil de regering wel, maar volgens de grondwet kunnen die pas in de lente van 2011 plaatsvinden. Politiek is er dus voorlopig geen daadkracht om economische problemen aan te pakken. Maar dat is wél hard nodig. Het begrotingstekort is afgelopen jaar ondanks toezeggingen aan Europa opnieuw opgelopen. In Spanje, Portugal’s belangrijkste handelspartner, is het tekort door pijnlijke maatregelen van een ambitieuze regering juist teruggebracht. De beslissing van de regering om te investeren in nieuwe snelwegen in plaats van maatregelen te nemen is bij zowel de oppositie als Europa niet in goede toonaarden gevallen.
Portugal balanceert op het randje van een scheermes. Hoe slechter het de Ieren vergaat, hoe meer onrust er in de markt komt en hoe groter de kans dat Portugal ook hulpbehoevend wordt. De Ierse staat heeft nog wel geld, maar het bankensysteem staat op het punt van omvallen. In Portugal is het precies andersom, de banken staan er redelijk voor, maar de problemen concentreren zich bij de financiën van een vleugellamme staat. De schuldenberg is hoger dan die van het nationale inkomen. De vraag blijft welk land de EU als eerste te hulp moet komen.

Bron(nen):   The New York Times