Rijkman Groenink had graag empathisch willen zijn…

De man die de ABNAmro-bank ten gronde richtte had een ideaal in het leven. Hij wilde anders zijn dan zij suffe vader, ‘een weinig hard werkende schoolarts, die allemaal dingen deed die hij leuk vond’
‘Ik begreep dat niet’, zei hij in een interview met Pieter Broertjes van de Volkskrant.
‘Ik vond dat mijn vader te weinig deed met zijn talent.’
Dat ging Rijkman anders doen en dat hebben velen geweten. Groenink kwam er pas later achter dat hij ‘zelf iets heeft gemist’.
‘Dan denk je: verdomme, ik heb die kinderen helemaal niet groot zien worden. Een goede leider maakt tijd voor zijn privéleven en dringt daar ook bij zijn medewerkers op aan.’
‘Empathie is niet mijn sterkste kant’, zegt hij. En dat zal lezers van De Prooi bekend voor komen. ‘Dat is niet iets wat ik altijd heb geweten, maar me in de loop der jaren duidelijk is geworden.’