Waarom is er veel minder ADHD in Frankrijk dan in de VS?

Hoe kan het dat in de VS 9 procent van de kinderen dagelijks ADHD-medicijnen krijgt, terwijl dat in Frankrijk maar 5 procent is? Zijn de Franse kinderen zo anders dan de Amerikaanse?
De krant Trouw schrijft dat het volgens de Amerikaanse familietherapeute Marylin Wedge zeker niet aan de kinderen ligt, maar aan de benadering van ADHD en de manier van opvoeden. De Amerikanen benaderen ADHD als een biologische aandoening, die het best kan worden behandeld met medicijnen. In Frankrijk zien ze ADHD als een psycho-sociaal probleem met psychotherapie en gezinstherapie als remedie.
Sterker nog in Frankrijk gebruiken ze de roemruchte DSM niet. Hun eigen systeem classificeert psychische problemen aan de hand van de onderliggende psycho-sociale oorzaken in plaats van aan de hand van het bijpassende farmaceutische middel. Ook kijken Franse psychiaters in tegenstelling tot hun Amerikaanse collega’s ook naar de mogelijk negatieve invloed van bepaalde voedingsstoffen op concentratie.
Daarnaast hebben Franse ouders volgens therapeute Wedge een andere kijk op de opvoeding. Ze hechten veel waarde aan structuur en discipline en stellen consequent grenzen. Volgens de ouders voelen kinderen zich daar veilig door en redt het woord ‘nee’ het kind van de tirannie van hun eigen verlangens. Franse kinderen zouden minder vaak medicijnen nodig hebben, omdat ze zichzelf beter leren beheersen. Die Franse opvoedstijl is iets waar wij in Nederland misschien ook eens over kunnen nadenken.
Bron(nen):   Psychology Today  Trouw    

18 Reacties Doe mee met de discussie →


  1. Jannie Ooms

    ‘Die Franse opvoedstijl is iets waar wij in Nederland misschien ook eens over kunnen nadenken’.

    O, wat ben ik het daar hartgrondig mee eens! Neem alleen al het voorbeeldige gedrag van Franse kinderen in een restaurant. Ze zitten zonder morren drie uur aan tafel. Nederlandse kinderen kunnen dat niet, vrees ik. Binnen een half uur spelen ze tikkertje en rennen ze tussen de tafels van de andere gasten door. Nederlandse kinderen zouden wél varen bij een wat strakkere stijl van opvoeden.

    • Mo Meta

      Hear, hear. Wat meer discipline en wat vaker nee zeggen kan geen kwaad.

      (in antwoord op Jannie Ooms)
    • RhodBerth

      Heerlijk, kinderen 3 uur lang dwingen om stil te zitten aan tafel. Het lijken de middeleeuwen weer: kinderen moeten gewoon kleine volwassenen zijn.

      Mijn oma mocht vroeger ook niks zeggen aan tafel…
      Zullen we dat ook maar weer invoeren?

      Uiteraard is het goed om nee te zeggen. Maar het Franse volk als lichtend voorbeeld gebruiken? Als er 1 land is dat volledig is vastgelopen in haar conservatisme, egoïsme en falende overlegstructuur dan is het Frankrijk wel.

      (in antwoord op Jannie Ooms)
      • knier

        Nee,dan drie uur schreeuwende,vervelende prinsjes aan tafel omdat die kinderen helemaal verpest zijn door hun verwende vrije opvoeding en als volwassenen weer in de WAO omdat ze er niet mee om kunnen gaan met het feit dat ze niet zo “bijzonder” zijn als ze geleerd was,laat staan dat ze gewoon een werkopdracht kunnen uitvoeren waarin ze geen “inspraak” hebben gehad of die gewoon eens wat minder “leuk” is.
        Als er een land is dat volledig is vastgelopen in haar veelgeprezen “poldermodel”,”alles moet maar kunnen” mentaliteit en de staat als oplossing voor alles zien,is het NL wel.

        (in antwoord op RhodBerth)
        • RhodBerth

          Gewoon niet met kinderen naar een net restaurant gaan. Daar horen kinderen niet thuis, daar storen anderen zich aan, en voor de kinderen is het een kwelling.

          Mijn kinderen krijgen geen vrije opvoeding, krijgen vaak straf. Mogen zeker zeker zeker niet alles wat ze willen. En ik trek me soms de haren uit m’n hoofd omdat ze ergens al 10x fikse straf voor hebben gekregen, en het dan toch weer doen.

          En dat is het mooie aan kinderen, het zijn geen robotjes. Je kunt ze niet aan of uit doen, je kunt ze niet herprogrammeren. Ze hebben een eigen wil, net als volwassenen.

          Uiteraard heeft ieder kind z’n eigen karakter. Sommige zijn rustig van zichzelf, wat introverter, en veroorzaken minder ‘last’. Andere kinderen zijn vanuit zichzelf expressiever. Creativiteit heeft voor- en nadelen. Expressiviteit heeft voor- en nadelen. En gelukkig zijn er heel veel verschillende kinderen, en volwassenen, en zijn we niet allemaal eenheidsworst.

          Je kunt kinderen wel herprogrammeren, maar dat is eng. Dat is dus door ze te behandelen als volwassenen, en ze meer discipline te geven dan liefde. Daarom wordt ik bang van dat soort Franse taferelen waar kinderen 3 uur stil zitten omdat de volwassenen dat nu eenmaal zo willen.

          Dat doet me denken aan de middeleeuwen.
          Dat wil niet zeggen dat alle kinderen die stil zitten een slechte/liefdeloze/overdreven strenge opvoeding krijgen. Zeker niet. Sommige kinderen zijn gewoon rustiger.

          Maar andersom werkt het ook niet. Het is niet zo dat ‘drukkere’ kinderen dus kennelijk slecht opgevoed worden. Gelukkig maar.

          (in antwoord op knier)
  2. CDP23

    In Frankrijk worden ook heel veel anti-depressiva voorgeschreven, meer dan in NL. hoe komt dat dan?

  3. RHK

    Het is overigens een oud stuk dat hier weer opgepoetst wordt, maar nog steeds erg actueel. Nederland is de USA snel gevolgd met deze negatieve gevolgen. Meer discipline en gewoon verbieden of corrigerende tikken is gewoon nodig om de volgende generatie weer zo op te voeden dat je je als ouders niet hoeft te generen voor de kinderen. De huidige generaties zijn veelal echter voor het leven verwend en verpest, daar kun je weinig meer aan doen…

  4. Vogelbeest

    Hoewel de opvoeding waarschijnlijk doorslaggevend is, mogen we zeker de chemische toevoegingen aan voedsel niet uitvlakken.
    Google eens “ADHD” en “light”. Zwangere vrouwen die veel lightproducten gebruiken hebben 50% kans op en kind met gedragsproblemen. Helaas is de voedsel-chemie lobby blijkbaar zo sterk dat er nog niet eens een waarschuwing op de verpakking staat.
    In de EU zijn gelukkig wel bijna alle toevoegingen aan babyvoeding verboden. In de US kun je zelfs babymelk met E621/Ve Tsin/Monosodiumglutamaat kopen. Dat is puur vergif, maar bijna niemand verdiept zich in voeding of leest labels. De fabrikanten kijken niet naar een gezonde mensheid, maar naar shareholder value en gaan er gewoon mee door.
    Deze praktijken nemen alleen maar toe sinds de industrialisatie van de voedselketen, en de gevolgen komen nu aan alle kanten luid en duidelijk naar boven.

  5. meesan

    Bij de vraagstelling wordt er van uit gegaan dat er in Frankrijk minder ADHD voorkomt dan in Amerika. Maar dat is een voorbarige veronderstelling. Er wordt in Frankrijk minder ADHD gediagnosticeerd dan in Amerika. In Amerika blijkt dat er een hogere ADHD-prevalentie is onder kinderen die een ziektekostenverzekering hebben. Mensen zonder ziektekostenverzekering zullen uit financiële overwegingen of beperkingen minder snel geneigd zijn om hun kind te laten onderzoeken. Meer onderzoek leidt tot meer diagnoses. Als je je kind bij probleemgedrag niet laat onderzoeken, zal het ook geen diagnose ADHD krijgen. Daarmee is nog niet gezegd dat het geen ADHD heeft. Je kan ook niet stellen dat ADHD 100 jaar geleden niet voorkwam omdat de stoornis toen nog niet ontdekt was en geen naam had.

    • Templein

      Hoe zit het dan op scholen? In Nederland hadden (hebben?) scholen financiële voordelen bij leerlingen met etiketten. Die bieden zelf al testen aan.

      (in antwoord op meesan)
      • meesan

        Mijn ervaring is dat scholen al gauw op testen aansturen als het met een kind niet helemaal vlotjes gaat (denk daarbij aan storend gedrag bijvoorbeeld). Ten eerste kan het ze een extra financiële bijdrage van een paar duizend euro opleveren die ze naar eigen inzicht kunnen besteden, ten tweede kan je een kind met een z.g.n. rugzakje ook makkelijker ‘lozen’ richting speciaal onderwijs. Scholen mogen trouwens niet zelf testen, ADHD kan alleen officieel vastgesteld worden door een kinderarts of psychiater.

        Ik weet niet hoe een Franse school er van binnen uit ziet, maar Nederlandse klaslokalen zijn vrij prikkelrijk. Het digiboard staat de hele dag te loeien, kinderen zitten in groepjes waardoor een kwart met zijn rug naar het bord zit en de helft zijdelings, er zijn allemaal gezellige en handige lees- en computerhoekjes, er moet veel samengewerkt worden, alle lesmethoden zijn voorzien van illustraties en veel verschillende soorten opdrachten, kortom: heel druk. Misschien zijn Franse klaslokalen wel rustig ingericht en zijn de tafeltjes in rijen van twee opgesteld, werken de kinderen uit saaie rechttoe rechtaan-boeken en staat er een strenge leerkracht voor de klas. Dan zijn er in beide landen nog steeds evenveel ADHD’ers, maar zal dat er bij het Nederlandse kind eerder uitkomen dan bij het Franse kind.

        (in antwoord op Templein)
  6. grasspriet

    Kinderen raken overprikkelt op allerlei manieren tegenwoordig.
    Is het niet door computerspelletjes, mobieltjes of tv dan wel het feit dat aan bijna alle voeding suiker wordt toegevoegd en kunstmatige geur-, reuk-, kleur-, en smaakstoffen om nog maar te zwijgen van de energiedrankjes en frisdranken.
    Daarnaast hebben ouders het veel drukker omdat je tegenwoordig allemaal moet werken om rond te komen en is er vaak te weinig rust in huis om kinderen goed te begeleiden in hun jeugd.
    Ik geloof niet dat het maar 1 oorzaak heeft dat kinderen drukker zijn, en nee, ik noem het geen adhd omdat ik niet geloof dat het een ziekte is in het kind maar meer een ziekte van de maatschappij.

  7. Templein

    Paul Verhaeghe schreef in 2009 een boek: Het einde van de psychotherapie.
    Hij werd geïnterviewd door Wim Brands in het tv-programma
    http://boeken.vpro.nl/televisie/boeken/2009/6-september.html

    Die opname is nog te downloaden bij de VPRO.Hij beschrijft daarin de terreur van de farmaceutische industrie, ook bij ADHD.

    Ja, de pillen tegen ADHD helpen wel. Voor een aantal kinderen is het een uitkomst, om weer als ‘aangepast’ kind niet op te vallen en in ons regiem mee te kunnen doen van de Hollandse maalstroom. Maar het zijn paardenmiddelen en kinderen ervaren niet in welke structuur ze echt gedijen..

    Er zijn velen onder ons die vermoeden dat de druk te groot is van de buitenwereld. Van school, van moeten presteren, van dwang om iets bijzonders te lijken, van de indeling dat je kind een winner is of een looser. Niemand wil een looser zijn, dus is een medisch etiketje een uitkomst voor je reputatie, ook voor je kind zelf.

    Laten we ophouden om de opvoeders sec de schuld te geven. Dat bevordert de discussie niet en is niet terecht. De cultuur bevat ons allemaal.

    Yra van Dijk heeft een paar jaar geleden geschreven over de opvoeding van Franse kinderen. Dat is ook niet gezond. Die kinderen worden aangeklede poppen, half-automaatjes.

    We kunnen wel leren van de Franse opvoeding, als we maar niet doorslaan, net als zij. En laat ons onderwijs beter worden, maak er geen vvd-stokpaardjes van of een vvd-light paardje van Bussemaker.

Reacties niet toegestaan