Smartphoneverslaving? Deze vrouw keerde terug naar een 'domme telefoon' en vond haar leven terug

Het leven met een 'domme telefoon' blijkt verrassend veel voordelen te hebben. Lamm merkte dat ze niet alleen meer tijd kreeg, wat logisch is als je stopt met eindeloos scrollen, maar ook dat haar hele levenshouding veranderde. Ze verveelt zich naar eigen zeggen nooit meer en vindt alles interessant. Ze leest dikke boeken, maakt wandelingen zonder oordopjes en kan rustig wachten zonder afleiding te zoeken.

Maar hoe doe je dat praktisch? Veel diensten lijken tegenwoordig immers een smartphone te vereisen. Lamm heeft hier slimme oplossingen voor gevonden. Voor tweestapsverificatie kun je bijvoorbeeld een fysieke beveiligingssleutel gebruiken die je in je computer steekt. En hoewel veel mensen denken dat ze Google Maps nodig hebben, hebben de meeste moderne 'domme telefoons' ook gewoon een navigatie-app. Je kunt ook vooraf je route opzoeken en opschrijven, wat volgens Lamm helpt om de weg beter te onthouden.

Voor muziek en podcasts onderweg zijn er MP3-spelers, en foto's maakt ze met een filmcamera. Het resultaat? De foto's zijn niet alleen van betere kwaliteit, maar voelen ook specialer aan dan de tienduizenden kiekjes die ze vroeger met haar smartphone maakte.

Natuurlijk zijn er ook nadelen. Sommige diensten, zoals WhatsApp of concertkaartjes kopen, werken alleen met een smartphone. Lamm adviseert daarom om eventueel een oude smartphone als back-up te houden voor deze zeldzame gevallen. Maar ze benadrukt dat veel 'urgente' zaken best kunnen wachten tot je weer achter je computer zit.

Het belangrijkste is volgens Lamm om je te concentreren op wat je wint, in plaats van wat je verliest. De rust, aandacht en aanwezigheid in het moment die je terugkrijgt, wegen ruimschoots op tegen het ongemak van een gemiste e-mail of een keer te laat komen.

Jaren na haar 'downgrade' is Lamm nog steeds blij met haar keuze. Als mensen haar vragen of ze haar smartphone mist, zegt ze resoluut ‘nee’: "Hoe zou ik die tijd kunnen missen? Ik was er toen nauwelijks echt bij."

Bron: The Guardian