Joden toegestaan – maar zonder publiek

Arabische landen eisen van westerse zakenmannen vaak een niet-joodverklaring, die zelden wordt geweigerd. Zaken zijn zaken. Zo weerde Dubai, dat een zeer kosmopolitische reputatie geniet, vorige week nog een Israëlische tennisspeelster die aan een toernooi wilde deelnemen. Strikt genomen is dat niet antisemitisch maar anti-Israëlisch: je moet alle joden nu eenmaal niet over een kam scheren.
Maar in Zweden, dat tijdens de Tweede Wereldoorlog een uitwijkhaven voor joden uit het bezette Denemarken was, kunnen ze er ook wat van, signaleert John Vinocur in de International Herald Tribune. In maart speelt het Zweedse Daviscup team in Malmö tegen Israël. De match gaat door, op last van de Internationale Tennisbond, maar ….. er wordt geen publiek toegelaten. Ook daarmee had de Internationale Tennisbond problemen, maar zij ging uiteindelijk akkoord met de ‘creatieve’ oplossing. De reden? De regio Malmö, waar 280.000 mensen wonen, kent inmiddels een aanzienlijke minderheid van mensen die zich bij de situatie in het Midden-Oosten betrokken voelen. Na de oorlog in Gaza kan er dan nog wel worden getennist (the game must go on), ook tegen Israël, maar voor het besluit daarbij geen publiek toe te laten, heeft de tennisbond ditmaal bij hoge uitzondering begrip. Je kunt alle politieke conflicten immers niet over één kam scheren, en dat Israël is wel heel erg… 
Goed dat John Vinocur in de International Herald Tribune zulke ongerijmdheden signaleert. Als zoiets in Zweden kan, kan het elders in Europa ook.  

Bron(nen):   International Herald Tribune