Het zijn meestal dominante mannen die hun gezin om het leven brengen. En het gebeurt steeds vaker.

Het zijn meestal dominante mannen die hun gezin om het leven brengen. En het gebeurt steeds vaker.
Britse criminologen hebben alle berichtgeving over familiedrama’s tussen 1980 en 2012 bestudeerd. Ook hebben ze familieleden van de omgekomen families geïnterviewd om zo meer te weten te komen over de motieven van de daders in een familiedrama.
Een echtscheiding was de meestvoorkomende oorzaak, gevolgd door financiële problemen en eerwraak. In 59 van de 71 onderzochte gevallen was de dader een man. 80% van de keren bracht de moordenaar ook zichzelf om het leven. Vaak is er een geschiedenis van huiselijk geweld, hoewel de daders nooit in aanraking zijn geweest met politie.
Het aantal familiedrama’s is sterk toegenomen. Meer dan de helft vond plaats na 2000. Een van de onderzoekers zegt over de toename: ‘De mannen hebben vaak een erg stereotype beeld over de rolverdeling tussen man en vrouw. Ze zien de man echt als degene die alle macht heeft in het gezin. Dat past niet in een veranderde samenleving, waarin vrouwen veel vaker betaald werk doen en ook meer invloed hebben binnen het gezin.’
Grofweg vallen er vier categorieën daders te onderscheiden.
De man houdt zijn vrouw verantwoordelijk voor het uiteenvallen van het gezin. Zijn rol als broodwinner staat centraal in zijn beeld van het ideale gezin.
De man ziet zijn gezin als het resultaat van economisch succes. Hij kan via zijn gezin zijn successen laten zien. Als hij geen succes heeft, is de familie niet meer nuttig.
De man is teleurgesteld in zijn gezin. De gezinsleden doen niet wat hij van ze verwacht had, bijvoorbeeld op het gebied van familietradities.
De man is paranoïde. Hij is bang voor instanties als de belastingdienst of politie. Hij probeert zijn gezin te beschermen door het te vermoorden.
Dit onderzoek werpt nieuw licht op de motieven van de daders in familiedrama’s. Vroeger werd gedacht dat de drama’s gebeurden uit wraak, altruïsme of door een incident. Dat komt uit dit onderzoek niet naar voren. Kanttekening is dat veel informatie is gehaald uit nieuwsberichten.
Bron(nen):   BBC      

6 Reacties Doe mee met de discussie →


  1. André Somers

    Die laatste zin is nogal een kanttekening. Journalistiek is geen beste bron als het gaat om feitelijke juistheid.

  2. Braindamage

    Naar mijn idee zijn het vaak mensen met een ernstige persoonlijkheidsstoornis die instaat zijn om dit soort gruwelijke daden te verrichten. Alhoewel er vaak paralellen zijn (scheiding, gekrenkte opgeblazen ego’s, financiële problemen), blijft toch ieder gezinsdrama een opzichzelfstaand incident met een eigen verhaal.

  3. Peter Rokers

    Het zijn ook voornamelijk mannen die de wereld domineren. Daarom regeer ik niet. Aan mishandeling heb ik ook al een bloedhekel. De mens is onvoorspelbaar. Misschien te hoge verwachtingen ? Ik verwacht ook niks van het leven e.d. Zelfs geen kindje. 😉

    • Peter Rokers

      Zou “sociaal” een persoonlijkheidsstoornis zijn ?
      Valt me steeds vaker op dat die hele sociale mensen wel eens iets monsterachtigs hebben.
      Ik heb zelf de nare ervaring gehad dat ik er voor aangekeken werd door een “etiketje” na een onderzoek uit mijn jeugd.
      Wat op mijn latere leeftijd na een herhaling van zo’n zelfde onderzoek totale onzin leek. Ik had ineens niks meer. Spontaan genezen.
      Sindsdien neem ik dat hele medische cirkus niet serieus meer.
      Een psychopaat herken je toch niet. En als het wel gebeurt dan ben je te laat.

      Overigens moorden mensen wel te veel en vaak nog zeer onterecht.
      Het is een keuze.

      Dit had een reaktie op braindamage moeten zijn.

      (in antwoord op Peter Rokers)
      • Braindamage

        Hey peter, ik had het begrepen tijdens het lezen! 😉

        Ik wil NIET zeggen dat iedereen die het etiketje “PS” heeft, tot zoiets instaat is. Maar vooral dat iemand die tot zoiets instaat is wel een PS MOET hebben. Ik vind dat iemand met een gezond verstand over de gevolgen van zijn daden zou moeten kunnen na denken. En vooral ook een normaal ontwikkeld empatisch vermogen zou moeten hebben.

        Je vermoord (in vredesnaam) je eigen kinderen toch niet? 🙁

        Ik heb al moeite met het doodslaan van een vlieg, dus vanuit mijn gevoel kan ik mij het absoluut niet voorstellen dat een mens tot zoiets in staat is. (en ik beschouw mezelf als iemand met een gezond verstand, en een goed ontwikkeld empatisch vermogen.)

        Veel mensen worden IDD onterecht met een PS gediagnostiseerd. Vooral omdat de verzekering anders de zorg niet wil vergoeden.

        Ik vind dit “zorg”-wekkend omdat je iemand met (normale) Migraine ook niet een chemokuur geeft toch? Maar de GGZ instellingen moeten ook geld verdiennen, dus lossen ze het op deze manier op. Lang leve de marktwerking in de zorg!! 😉

        Dus ik ben het met je eens dat het (in heel veel gevallen) een “Medisch Circus” betreft. Ook in de tandheelkunde wordt er-op-los gefraudeerd.

        (in antwoord op Peter Rokers)
  4. Templein

    We lezen vaak bij dit soort familiedrama’s dat niemand het zag aankomen.

    Zou dit onderzoek ons helpen om vroeg te kunnen signaleren?

    Ik denk onder meer aan die ‘brave’ politieman in Hilversum. Hoe sprak hij over zijn gezin met zijn collega-politiematen?

    ‘Als de man zijn gezin ziet als het resultaat van economisch succes. Hij kan
    via zijn gezin zijn successen laten zien. Als hij geen succes heeft, is
    de familie niet meer nuttig.’

    Hoe vertaalt zich dat dan als je contact met een potentiële dader hebt?

    Of kan bijna elke man onder deze beschrijving vallen?

Reacties niet toegestaan