Frankrijk: lekker staken

In Frankrijk zitten ze weer middenin het stakingsseizoen. Eigenlijk zitten de Fransen altijd min of meer in het stakingsseizoen dat zich nagenoeg over het hele kalenderjaar uitstrekt – de lange zomervakanties uitgezonderd. 
Daarbij is meestal sprake van een zekere berekening. Als er toch gestaakt moet worden, is er niets op tegen dit met enige doordachtheid te doen. Niet zelden bevindt zo’n stakingsdag zich dan ook in de buurt van een feestdag of een weekenddag. Stel je staakt op woensdag, op donderdag is het een nationale feestdag en op vrijdag neem je een snipperdag, dan heb je toch mooi 5 lange dagen achtereen vrij.
Het mag zo zijn dat Frankrijk nagenoeg een arbeidersparadijs is, laat het maar aan de (deels communistische) vakbonden over om nog wat puntjes op de i te zetten. Waar het leven bijna ideaal is, zijn kleine gebreken op de een of andere manier altijd heel goed zichtbaar. 
Voor wat de komende dagen betreft, noteert Le Monde de volgende stakingen:
Vrachtwagenchauffeurs gaan de weg op, of beter gezegd, gaan de wegen blokkeren. Bij voorkeur gaan ze de magazijnen van de grote supermakten waarmee Frankrijk vol staat barrikaderen, zodat er lekker veel gedupeerden zijn. Reden: meer loon voor de chauffeurs.
Machinisten van de spoorwegen gaan ook in staking. De conducteurs staan klaar om te staken en ook de controleurs van kaartjes kunnen ieder moment aan het defile deelnemen. 
Museums gaan plat, want de minister van Cultuur dreigde met ontslagen in deze sector en dat is onverteerbaar.
De lerarenopleidingen die aan verschillende universiteiten zijn verbonden, gaan ook staken. Reden: het hoger onderwijs wordt ‘hervormd’ op een manier die hen niet bevalt. 
Op de billboards in verschillende Nederlandse steden hangen affiches met de boodschap dat je sneller dan ooit naar Parijs kunt reizen, nu de nieuwe sneltrein naar de Franse hoofdstad eindelijk in bedrijf is.
Geloof er niets van, de kans dat u ooit zult aankomen is bijzonder klein.

Bron(nen):   Le Monde