Op zijn 11e plande hij al de moord op zijn ouders

Cameron (17) en Christopher Ervin (22) werden in de staat Georgia aangehouden op beschuldiging van zware mishandeling en poging tot brandstichting. Na hun arrestatie bekenden ze aan de politie dat ze hadden geprobeerd om het huis in brand te steken, om hun ouders te wurgen en te verstikken met een kussen en plastic zakken en dat ze hun vader neerstaken.

De jongens wijten hun gedrag aan ‘het slechte leven thuis’, maar één van de broers kwam met een wel heel griezelige bekentenis, nl. dat hij de moord op zijn ouders al beraamde toen hij 11 was.

Voorafgaand aan de moordaanslag boden de broers aan om voor hun ouders te koken. Tijdens het diner kregen de ouders drankjes waaraan Xanax (een slaapmiddel) was toegevoegd. De ouders vertelden achteraf aan de agenten dat hun zonen plastic folie en plastic zakken gebruikten om hen te verstikken. De moeder verklaarde dat haar zonen een onbekende stof op haar goten. Ze voelde de warmte op de achterkant van haar been en geloofde dat het de bedoeling was om haar in brand te steken. Ook draaiden de jongens het gas open en dreigden het huis in brand te steken.

De ouders werden in elkaar geslagen en bedreigd met het geweer van de vader. Waar het pistool van de moeder gebleven was, wisten ze niet. De vader werd met een mes te lijf gegaan. Toch slaagde hij er in om de jongens even af te leiden, zodat de moeder naar boven kon vluchten om de hulpdiensten te bellen.

In de staat Georgia is voor 17-jarigen, die een ernstig misdrijf hebben gepleegd het volwassenenstrafrecht van toepassing.

Mensen die het gezin kennen, zijn verbijsterd. ‘Zulke aardige jongens …’

Bron(nen):   Newser      

4 Reacties Doe mee met de discussie →


  1. Jos

    Hoe ging dat liedje van Whitney Houston ook alweer, The Greatest Love of All… niks boven het ouderschap!

  2. Dead Silence

    Intelligente blikken.

  3. Blargh

    “De ouders vertelden achteraf aan de agenten dat hun zonen plastic folie en plastic zakken gebruikten om hen te verstikken.”
    Pratende lijken?

  4. Templein

    Alweer zo’n verhaal dat de buren niets vermoedden, omdat het zulke aardige mensen waren.
    Kunnen we nog wel open contact maken met anderen? Of weten we perfect hoe we emotionele zaken van anderen op afstand kunnen houden?
    Zouden buren, onderwijzers, buurtwerkers, vriendjes en vriendinnetjes niets gesignaleerd hebben. Zo ja, zou er iemand naar ze geluisterd hebben?

Reacties niet toegestaan