Boris Johnson wordt mogelijk brexitpremier

Samenleving
door anp
maandag, 22 juli 2019 om 15:50
boris johnson wordt mogelijk brexitpremier1563803536
Boris Johnson maakt grote kans de volgende Britse premier te worden. Het is geen geheim dat hij al heel lang op die functie aast. Deze 55-jarige 'brexiteer' bij uitstek is volgens Britse media favoriet onder de circa 160.000 Conservatieve partijleden. De meesten hopen dat hij de redder wordt van hun partij die juist door de brexit schipbreuk lijkt te lijden.
Maar voor Johnson is de brexit de kans om premier te worden. Hij heeft zich nooit veel van de partijleiding aangetrokken. En hij presenteert zich al jaren als een charmante populist die als het er op aankomt waar kan maken wat de traditionele politiek niet kan of niet durft. Voor de Conservatieve premiers Theresa May en David Cameron werd het afscheid van de Europese Unie hun politieke ondergang. Tot dusver is het voor Johnson zijn weg omhoog. Hij belooft hoe dan ook 31 oktober uit de EU te stappen, desnoods zonder afspraken met de rest van Europa.
Johnson is zoals veel eerste ministers in Engeland een telg van een rijke en invloedrijke familie die heeft gestudeerd aan een elite-instituut, in zijn geval Eton. Desondanks had hij volgens waarnemers als jongen geen makkelijk leven met tientallen verhuizingen over de wereld. Het gezin had zijn moeder Charlotte als baken, maar die werd ernstig ziek toen Boris, geboren Alexander Boris de Pfeffel Johnson, elf jaar oud was.
Na zijn studie werd hij journalist, columnist, gast in tv-shows en vanaf eind jaren negentig jarenlang de baas bij het opinieblad The Spectator. In die jaren lanceerde hij ook zijn politieke loopbaan. Hij werd Conservatief parlementslid, maar verdween in 2008 uit het Lagerhuis, omdat hij als eerste en als enige Conservatief tot burgemeester van Londen was gekozen. Hij werd in die functie nog populairder en werd herkozen. Hij gaf de post in 2016 op en geldt sindsdien als een kopstuk van de brexitvleugel van de Conservatieven. Zijn falende ministerschap onder premier May (Buitenlandse Zaken, 2016-2018) leek op een poging van May om hem weg te promoveren, maar die opzet slaagde niet.