Na twee jaar ziekte makkelijker ontslagen: deze drie minder bekende plannen uit de Kamerbrief raken jou ook

De Kamerbrief van minister Aartsen bevat niet alleen plannen om je ziekengeld te verlagen. Naast de drie bekende scenario's zijn nog drie aanvullende maatregelen verkend: het verkorten van de maximale loonsanctie van 52 naar 26 weken, het vereenvoudigen van de ontslagprocedure na langdurige arbeidsongeschiktheid en het uitbreiden van de no-riskpolis, meldt Flexmarkt. Terwijl het debat draait om loonpercentages (waarover we eerder drie rekensommen maakten), gaan deze maatregelen over iets anders: je baan.

Werkgevers zijn nu wettelijk verplicht om bij ziekte gedurende maximaal 104 weken minimaal 70 procent van het loon door te betalen. Aan het einde beoordeelt het UWV of de werkgever genoeg aan re-integratie heeft gedaan. Als dat onvoldoende wordt bevonden, kan het UWV een loonsanctie opleggen van maximaal 52 weken. Dat betekent dat de werkgever tot een jaar extra loon moet doorbetalen. Tijdens die verplichte loondoorbetaling mag de werkgever de werknemer niet ontslaan.

Het kabinet verkent nu een halvering van die maximale loonsanctie, van 52 naar 26 weken. Voor jou als werknemer betekent dat twee dingen: de prikkel voor een werkgever om zich in te spannen voor je re-integratie wordt kleiner, en het ontslagverbod dat aan die sanctie vastzit loopt eerder af.

Na het opzegverbod kan een werkgever tot ontslag overgaan als de werkgever toestemming krijgt van het UWV. De werkgever moet dan aantonen dat je langdurig arbeidsongeschikt bent en dat herplaatsing in ander passend werk niet mogelijk is. De Kamerbrief verkent een vereenvoudiging van die ontslagaanvraag na langdurige arbeidsongeschiktheid. Concreet zou dat kunnen betekenen dat een werkgever eenzijdig kan opzeggen als het UWV geen loonsanctie oplegt, zonder de volledige toestemmingsprocedure.

Dat klinkt technisch, maar het raakt je direct. Gedurende de periode van het opzegverbod geniet je als werknemer ontslagbescherming. De UWV-toets is nu een vangnet: wordt die stap overgeslagen, dan verlies je als langdurig zieke werknemer een beschermlaag op het moment dat je het kwetsbaarst bent.

Niet alles is somber. Het kabinet verkent ook een uitbreiding van de no-riskpolis naar langdurig zieke werknemers die via het tweede spoor bij een andere werkgever re-integreren. De no-riskpolis beschermt werkgevers financieel: als een werknemer met een arbeidsbeperking opnieuw ziek wordt, ontvangt de werkgever een ziekengeldvergoeding van het UWV in plaats van zelf twee jaar het loon door te betalen. Dat verlaagt het financiële risico.

Het tweede spoor komt in beeld als terugkeer bij de eigen werkgever niet meer realistisch is en richt zich op re-integratie bij een andere werkgever. Als die nieuwe werkgever minder risico loopt, is de kans groter dat jij daadwerkelijk een contract krijgt aangeboden.

Het gaat nadrukkelijk nog niet om concrete kabinetsplannen. De zes scenario's zijn in kaart gebracht als basis voor verdere gesprekken met de politiek en sociale partners. Maar dat deze maatregelen vlak voor Prinsjesdag op tafel liggen, zegt iets. De discussie verschuift: van hoeveel je doorbetaald krijgt als je ziek bent, naar hoe lang je je baan nog hebt.

Meer weten? Flexmarkt · Taxence · UWV