
Toen Jan Rot stierf besloot de hoofdredactie van het AD dat zijn vrouw Daan Rot de column die Jan wekelijks had in de krant mocht overnemen. Prima idee: haar stukjes zijn minstens zo interessant als de zijn waren. Zeker naarmate ze minder gingen over de rouw om Jan en meer over het leven van Daan.
Deze week stond boven de columh ineens een andere naam Daan de Launay.
Daan Rot heet weer Daan de Launay, omdat ze terugkeert naar de naam die bij haar eigen leven, werk en gezin hoort – en afstand neemt van de achternaam die vooral aan haar overleden man Jan Rot kleefde. Die keuze is persoonlijk, maar niet zomaar cosmetisch.
"Zónder Jan ben ik Daan de Launay. Dat gevoel werd versterkt toen mijn vader stierf. Zo draag ik hem voor altijd bij me, hoor ik bij de kleine familie die ik heb. Met Jan ben ik door de kinderen eeuwig verbonden"
In necrologieën werd ze jarenlang vooral geïntroduceerd als “fotograaf/schrijver Daan de Launay, met wie hij in 2001 trouwde en met wie hij vier kinderen kreeg”. In haar eigen werk – als auteur, columnist en maker van MaandagDaandag – staat juist die de Launay-identiteit centraal, zichtbaar op haar sociale media, in haar columns voor onder meer AD/Mezza en in haar boek Het hele jaarfeesten. De stap terug naar Daan de Launay is daarmee ook een vorm van rouwverwerking: de liefde en de naam Rot blijven in de familie, maar publiekelijk verschuift de focus naar wie zij zelf is.
Op Instagram en X presenteert ze zich inmiddels consequent als Daan de Launay, met een duidelijke verwijzing naar Jan Rot in haar bio – “♡︎ @janrot ♡︎” – maar zó dat zijn nalatenschap naast haar staat, niet eroverheen. Het is de stille boodschap achter de naamswijziging: Jan is dood, Daan leeft verder. En dat mag je zien in de naam onder haar werk.
Lees ook
POPULAIR NIEUWS

Topambtenaren: laat de AOW met rust, maar snij in belastingvoordelen van ouderen

Minimumloon 2027: een 18-jarige verdient in Duitsland €14,60 per uur, in Nederland €9,56

Gele okselvlekken in je shirt? Kijk eerst naar het driehoekje op het waslabel

Boerengezinnen hadden gemiddeld 32.000 euro per jaar meer te besteden dan het gemiddelde Nederlandse huishouden

Deze Italiaanse stad is een betaalbaar alternatief voor Venetië: prachtige grachten, charmante markten en lekker rustig


