Help, er komt een vloedgolf aan olie aan.

Er dreigt een tijdelijke vloedgolf aan olie op de wereldmarkt, nu de Straat van Hormuz weer opengaat en tientallen supertankers tegelijk hun lading richting Azië kunnen sturen. Deze extra aanvoer kan de olieprijs verder onder druk zetten, juist op een moment dat raffinaderijen al ruim bevoorraad zijn.

Na een interimakkoord tussen de Verenigde Staten en Iran komt het olietransport door de Straat van Hormuz weer op gang, een zeestraat waar tot eind februari circa 20 procent van het mondiale olieaanbod passeerde. Donderdagochtend voeren al drie Saoedische tankers en een Qatarees lng‑schip door de strategische waterweg, terwijl zeker 31 volgeladen supertankers klaar liggen om te vertrekken.

Volgens persbureau Bloomberg kunnen die tankers binnen één tot drie weken havens in India en Oost‑Azië bereiken, precies in een periode waarin de vraag daar niet piekt. Aziatische raffinaderijen hebben inmiddels voor ongeveer twee maanden olie op voorraad, nadat zij elders in de wereld alternatieve leveranciers hebben gezocht tijdens de eerdere verstoring.

Door de heropening van de route willen Golfstaten als Saoedi‑Arabië, Koeweit en de Emiraten hun marktaandeel snel terugwinnen, nadat producenten uit onder meer de VS, Canada, Brazilië en Angola in het door de oorlog geslagen gat waren gesprongen. Extra aanbod uit de Golf komt zo bovenop al hoge voorraden, wat volgens oliehandelaren de prijsstructuur op de markt snel heeft doen kantelen.

De regionale benchmark Murban is in enkele dagen ruim een kwart in prijs gedaald ten opzichte van begin deze maand, tot rond 73 dollar per vat voor levering in juli, slechts ongeveer 6 dollar boven het gemiddelde van de twaalf maanden vóór 28 februari. Termijnprijzen zijn verschoven van backwardation, dat wijst op schaarste, naar contango, een structuur die geassocieerd wordt met overvloedig aanbod en volle opslag.

Analisten verschillen scherp van mening over wat er gebeurt zodra de ladingen op zee en in de uitpuilende terminals zijn weggewerkt. Een deel verwacht dat het zeker zes tot acht maanden duurt voordat de Golfstaten hun productie weer volledig hebben opgestart, mede door verstoppende putten en oorlogsschade aan installaties.

Anderen, onder wie Bloomberg‑commentator Javier Blas, stellen dat de gecontroleerde sluiting van veel bronnen juist betekent dat de output binnen dagen tot enkele weken kan terugkeren naar oude niveaus. In dat scenario jaagt de drang om marktaandeel te heroveren een langdurige periode van lage prijzen aan, met grote gevolgen voor producenten, klimaatagenda’s en investeringsbeslissingen wereldwijd.