Inbraak verzekerd? Waarom je vaak minder terugkrijgt dan je denkt

Je denkt dat je goed verzekerd bent tegen inbraak. Maar wie de kleine lettertjes van zijn woonpolis niet kent, kan zich lelijk vergissen. Na de schrik van een overhoop gehaald huis volgt dan de tweede klap: een uitkering die tegenvalt.

Eerst de basis. De inboedelverzekering dekt je spullen, de opstalverzekering het huis zelf. Een handig ezelsbruggetje: draai je huis in gedachten ondersteboven. Wat eruit valt, is inboedel. Wat blijft zitten, is opstal.

Huurders hebben meestal genoeg aan een inboedelverzekering, want de opstal regelt de verhuurder. Bij een koopappartement loopt de opstalverzekering vaak via de VvE.

Heb je als huurder zelf een keuken of vloer laten leggen? Dat heet huurdersbelang. Het is vaak standaard meeverzekerd, maar tot een maximumbedrag. Flink geïnvesteerd? Kijk dan of dat bedrag volstaat.

Een inboedelverzekering is niet verplicht, en veel mensen hebben er geen. In Den Haag gaat het om ruim vier op de tien inwoners. Een basispolis kost voor de meeste huishoudens toch zo'n 5 tot 20 euro per maand.

Sloeg de inbreker een ruit in? Dan kan dat tegenvallen. Glas is lang niet altijd standaard meeverzekerd. Huurders kunnen het meestal bijverzekeren op hun inboedelpolis. Eigenaren moeten nagaan of hun opstalverzekering glas dekt. In een appartement zit glas vaak in de VvE-polis, maar controleer dat.

Een bewaarde kassabon betekent niet dat je het aankoopbedrag terugkrijgt. De meeste verzekeraars hanteren een grens van 40 procent. Is een apparaat nog meer dan 40 procent van de nieuwwaarde waard, dan krijg je de nieuwwaarde: wat een vergelijkbaar nieuw product nu kost. Zakt de waarde daaronder, dan krijg je alleen de dagwaarde. Hoe snel die daalt, berekent elke verzekeraar op zijn eigen manier. En je eigen risico gaat er nog af.

Voor kostbaarheden gelden aparte maxima. Voor contant geld dat uit huis wordt gestolen gaat het meestal om enkele honderden euro's, bij de ruimste polissen om 2000 euro. In Amsterdam, Rotterdam en Den Haag ligt die grens soms lager. Voor sieraden loopt het maximum uiteen van 2000 tot 30.000 euro.

Sommige polissen hebben één plafond voor alle elektronica samen, dat al op enkele duizenden euro's kan liggen. Met een paar laptops, tablets en een camera in huis zit je daar snel aan.

Een garantie tegen onderverzekering helpt, maar geldt niet voor zulke bijzondere bezittingen. Heb je meer in huis, dan kun je het maximum vaak verhogen of een kostbaarhedenverzekering nemen.

Voor diefstal uit je woning zijn braaksporen meestal niet nodig, al zijn er uitzonderingen. Voor de schuur, berging of kelderbox ligt dat anders: die moet op slot zitten en er moeten zichtbare sporen van inbraak zijn. Liet je een raam openstaan, dan kan dat de vergoeding kosten.

Pijnlijk is de babbeltruc. Glipt een oplichter met een smoes naar binnen en neemt hij ongemerkt iets mee, dan geldt dat meestal als diefstal. Geef je zelf je sieraden mee aan een nepagent die ze 'veilig stelt', dan is het oplichting. Die schade valt vrijwel nooit onder de inboedelverzekering. Meld het hoe dan ook altijd bij de politie en je verzekeraar.

Vind je het bod te laag? Vraag hoe het bedrag is berekend en op welke voorwaarde een afwijzing rust. Gaat het om de hoogte van de schade, dan mag je een eigen expert inschakelen. Dat recht staat in de wet. De verzekeraar moet de redelijke kosten betalen en mag daar vooraf geen maximum aan stellen.