Russische ‘black recruiters’ stropen afkickklinieken af op zoek naar kanonnenvoer

Ze zijn net bezig hun leven weer op de rails te krijgen, maar belanden in een regelrechte nachtmerrie. Rusland ronselt volgens de Britse krant The Telegraph op grote schaal alcohol- en drugsverslaafden voor de oorlog in Oekraïne.

Zogenaamde ‘black recruiters’ spelen hierin een sleutelrol. Zij duiken op in afkickklinieken en psychiatrische instellingen, waar patiënten midden in hun herstel zitten. Daar worden ze benaderd met contracten, hoge salarissen en de belofte van een nieuw begin.

Een arts uit de regio Sverdlovsk zag het van dichtbij gebeuren. “Mannen die net een paar weken nuchter waren, kregen ineens een contract onder hun neus,” zegt hij. “Precies op het moment dat ze het kwetsbaarst zijn.”

De verleiding is groot: duizenden euro’s per maand, tekengeld en financiële zekerheid voor de naaste familie. Voor mensen zonder werk, huis of toekomstperspectief klinkt dat als muziek in de oren. Maar volgens mensenrechtenorganisaties is er vaak sprake van impliciete dwang. Weigeren kan gevolgen hebben: van problemen met autoriteiten tot het wegvallen van zorg.

De organisatie Russia Behind Bars slaat alarm en stelt dat verslaafden “extreem vatbaar zijn voor manipulatie”. “Ze zoeken naar een uitweg, naar betekenis, naar stabiliteit,” schrijft de organisatie. “En precies dat wordt tegen hen gebruikt.”

Ondertussen groeit de druk vanuit Moskou om nieuwe soldaten te leveren. Regionale bestuurders moeten quota halen en zoeken steeds wanhopiger naar rekruten. Niet alleen verslaafden, maar ook daklozen, werklozen en mensen met psychische problemen worden benaderd.

Aan het front leidt dat tot schrijnende situaties. Een Russische soldaat schetst een ontluisterend beeld: “Sommigen konden nauwelijks functioneren,” vertelt hij. “Ze waren fysiek zwak, vaak ziek en hadden moeite om bevelen op te volgen.”

Analisten spreken over kwetsbare mannen die worden ingezet als ‘kanonnenvoer’ in de gevaarlijkste missies. De zwaarste lasten van de oorlog komen zo terecht bij degenen die het minste te kiezen hebben. Oftewel: het zijn de mannen zonder stem die nu naar de frontlinie worden gestuurd om te sterven.

Bron: The Telegraph