Curaçao heeft op het WK opnieuw voor opschudding gezorgd door Paraguay op 0-0 te houden en zo de droom van een historische knock-outplaats levend te houden. In een toernooi waarin de eilandploeg al als exotische voetnoot werd weggezet, bleek het elftal van Dick Advocaat opnieuw taai, compact en bovenal onbevangen te spelen.
Paraguay vuurde de ene aanval na de andere af, maar stuitte telkens op een muur in het blauw. Doelman Eloy Room – al eerder de uitblinker tegen Ecuador – groeide ook nu uit tot symbool van Curaçaose onverzettelijkheid, gesteund door een blok van in Nederland opgeleide spelers dat weigerde te capituleren. Met elke minuut die wegtikte, sloeg de nervositeit zichtbaar over van de underdog naar de Zuid-Amerikaanse favoriet.
Op de tribunes werd het feestje net zo hard gevierd als op het veld. Voor de vele fans met Antilliaanse roots voelt deze WK-campagne als laat eerherstel: eindelijk staat een elftal met een Caribische vlag op de borst, maar met een Nederlands accent in de kleedkamer, in de mondiale spotlights. De vraag is nu niet langer óf Curaçao thuishoort op dit podium, maar hoe ver dit verhaal nog reikt.
Met het gelijkspel tegen Paraguay houdt Curaçao alle hoop op een sprookjesachtige achtste finale in eigen hand, in een poule die na twee speelrondes volledig openligt.