Zeewater, zonnecrème, etensresten: zo krijg je je auto weer schoon na je vakantie

Je hebt zon, zee en strand achter de rug, en de auto heeft alles meebeleefd. Op de achterbank liggen de bewijsstukken: zoutkringen op de stoelen, vettige zonnebrandvegen op de hoofdsteun, kruimels in elke naad en zand dat zich nestelt op plekken die geen mens ooit stofzuigt. Vijf vakantievlekken, vijf manieren om ze alsnog kwijt te raken.

Zeewater is de vervelendste van het stel. Als het water verdampt, blijven zoutkristallen achter en die tekenen harde randen op stoffen bekleding. Hetzelfde gebeurt met opgedroogd zweet. De aanpak: dep langdurig met een oplossing van witte azijn en water, ongeveer één deel azijn op twee delen water. Behandel niet alleen de vlek maar de hele zitting, anders ruil je één kring in voor een nieuwe. Dep daarna meteen na met een grote droge handdoek en föhn de laatste vochtplekken droog. Wie een sproei-extractiereiniger in huis heeft, kan dat werk aan de machine overlaten.

Alles wat op de achterbank wordt gegeten, eindigt als vetvlek. Een bekledingsreiniger die speciaal voor auto-interieur is gemaakt, werkt hier het beste. Heb je die niet, dan komt een verdund mengsel van afwasmiddel en water een heel eind, of ossengalzeep, dat ook op niet-wasbare stoffen als bekleding en tapijt is bedoeld. Dep de zeepresten er wel grondig uit: achtergebleven schuim geeft binnen een dag een nieuwe kring.

Plakt er iets echt vast, denk aan kauwgom, chocolade of een gesmolten kaasje, houd er dan eerst een ijszakje of koelelement tegenaan. Zodra het hard is, schraap je het voorzichtig los met een plastic spatel en haal je de rest weg met reiniger.

Zonnecrème is vet, dus geldt dezelfde aanpak als bij etensresten: een vetoplossende bekledingsreiniger of wat afwasmiddel. Lastiger wordt het bij crèmes met een zelfbruinend effect. Die kleuren de vezels letterlijk, net als je huid, en zijn daardoor nauwelijks weg te krijgen. Een vlekkenverwijderaar die op make-up en natuurlijke kleurstoffen is gericht, geeft de meeste kans.

Zand oogt dramatisch, maar is de makkelijkste. De enige regel: nat zand eerst laten drogen. Zuig je het vochtig weg, dan smeer je een modderige laag de vezels in. Laat de auto met open deuren in de zon staan, zuig daarna met een smalle mond en werk de naden en stoelrails apart af. Een tussenstop bij een tankstation met stofzuiger scheelt op de terugweg al de helft.

Balpeninkt is olie-achtig en lost redelijk op in alcohol. Handgel is daarom een bruikbare eerste hulp onderweg: dep, wrijf niet, en gebruik telkens een schoon stukje doek. Thuis pak je door met een echte inktvlekverwijderaar, die de inkt uit de vezel losmaakt in plaats van hem te verdunnen.

Werk altijd eerst op een onopvallend plekje, bijvoorbeeld de onderkant van de zitting of de zijkant onder de stoelriem. Kleurechtheid verschilt sterk per bekleding, en azijn, alcohol en ossengal kunnen bij gevoelige stoffen doffe plekken of kleurverlies geven. Werk in de schaduw, ventileer goed en laat de bekleding volledig drogen voordat je de deuren sluit.