De meeste kiwiliefhebbers schillen het harige stuk
fruit eerst of lepelen hem uit. Dat is helemaal niet nodig, ontdekte de Britse schrijver en presentator Adrian Chiles vlak voor zijn zestigste verjaardag.
De harige schil kan gewoon mee naar binnen, meldt hij enthousiast. Maar thuis viel die ontdekking minder goed.
"Elke dag is een schooldag," schrijft de zestiger in
The Guardian. Het blijft een raadsel hoe het zo lang onopgemerkt kon blijven. Juist de kiwischil ziet er van alle fruitschillen het minst smakelijk uit. Een sinaasappel of banaan ziet er glad en schoon uit, en die schil
eten we niet. Nu blijken we de kleine, saai gekleurde kiwi met huid en haar naar binnen te kunnen werken.
Twee happen en klaar
De eerste keer is het lastigst, erkent de Brit. Je moet jarenlange vooroordelen over die harige schil overwinnen. Eerst sneed de kiwiliefhebber de vrucht nog in de lengte doormidden en daarna in partjes. Inmiddels gaat hij als een appel naar binnen: meestal in twee happen, soms in drie en af en toe zelfs in één. Alleen de uiteinden worden er nog afgesneden, al overweegt hij nu zelfs om ook deze te verorberen.
Volgens de schrijver verdwijnt de levenslange angst voor de haartjes in een oogwenk. Het grootste voordeel is niet eens de gezondheid, maar dat al dat schillen en snijden voorbij is.
Goed voor de stoelgang
Gezond is het wel. De schil bevat extra vezels en voedingsstoffen. Daar komt nog een persoonlijk voordeel bij, al biedt de schrijver bij voorbaat excuses aan voor het delen ervan: de extra vezels maakten korte metten met een recente aanval van verstopping. "Een aanrader."
De kiwiconsumptie is inmiddels gestegen van "zo nu en dan" naar "om het uur". De kiwibranche zou dit volgens de Brit veel meer moeten uitdragen. Bij een Lidl in het Engelse Stourbridge lagen deze week nog kiwi's die werden aangeprezen als makkelijk te pellen. Dat is zonde van de moeite, vindt de schrijver.
Moeder hapt mis
Toch is niet iedereen overtuigd. Chiles haalde zijn moeder over om het ook eens te proberen. Dat liep slecht af: ze begon te kokhalzen en schold haar kind uit voor rotte vis, terwijl ze de stukjes schil uit haar mond probeerde te krijgen.
"Misschien is het toch niet voor iedereen," concludeert de schrijver.
Wie het zelf wil proberen: was de kiwi eerst goed. Voor beginners zijn gele kiwi's een goede start, want hun schil is gladder en minder harig.