Magnetische velden? Migrerende zeeschildpadden hebben eigenlijk geen idee waar ze heen zwemmen

De magnetische velden van de aarde leiden vogels de weg op hun trek naar het zuiden. Lang werd gedacht dat dit ook voor zeeschildpadden gold, maar dat valt tegen: hun richtingsgevoel laat flink te wensen over.

Hoe migrerende dieren, zoals zeeschildpadden, honderden of zelfs duizenden kilometers afleggen door de oceaan intrigeert wetenschappers al sinds Charles Darwin. Maar nu blijkt dat ze misschien helemaal niet zo'n duidelijk idee hebben waar ze heen zwemmen.

Een internationale groep wetenschappers volgde de bewegingen van 22 karetschildpadden, die migreerden van de plaats waar ze eitjes leggen naar de plaats waar ze eten zoeken. Ze ontdekten, zo schrijven ze in de Journal of the Royal Society Interface, dat de dieren een behoorlijke omweg maken. Ze legden wel twee keer de benodigde afstand af voor ze hun plaats van bestemming bereikten. Eentje zwom zelfs 1306 kilometer om op een eiland te belanden dat slechts 176 kilometer ver was.

In een rechte lijn
De onderzoekers concluderen dan ook dat hun navigatievermogen op de open oceaan nogal tegenvalt. De dieren weten slechts globaal waar ze heen zwemmen. "De zeeschildpadden die wij volgden hadden al vier tot vijf maanden niets gegeten," zegt onderzoeksleider professor Graeme Hays van de Deakin University tegen The Guardian. Als ze perfect wisten waar ze heen moesten, waren ze hoogstwaarschijnlijk in een rechte lijn naar hun bestemming gezwommen.

Eerder onderzoek leek uit te wijzen dat de zeeschildpadden, net als vogels, enkel de magnetische velden van de aarde gebruikten om te migreren. Hays zegt dat 'ze inderdaad vrijwel zeker geomagnetische navigatie gebruiken, maar dat die hen maar gedeeltelijk en globaal de juiste kant opstuurt.'

Volgens de wetenschapper hebben de dieren ook andere methodes. Zo ruiken ze het eiland waar ze naar toe willen en mogelijk herkennen ze ook gewoon de plek. "Ze zien de zandbank, omdat het water ondieper wordt, net als wij ook dingen herkennen als we in een bekende omgeving komen."

Bron(nen):   The Guardian