t
Onderzoekers analyseerden
DNA uit vezels die al in 1978 van de lijkwade uit Turijn zijn verzameld en nu met moderne metagenomische technieken opnieuw zijn uitgelezen. Ze troffen meerdere menselijke mitochondriale lijnen aan, passend bij verschillende etnische achtergronden in West-Eurazië en het Midden-Oosten. Tegelijkertijd vonden ze duidelijke sporen van de officiële verzamelaar uit 1978 – een schoolvoorbeeld van hoe contaminatie onvermijdelijk is.
Ook het niet-menselijke
DNA is onthullend: resten van huidbacteriën, zoutminnende micro-organismen, schimmels en gisten schetsen een doek die vaak is aangeraakt en langdurig in relatief droge, zoute omstandigheden is bewaard. Plantaardig materiaal wijst op gewassen als tarwe, wortel, tomaat en aardappel, soorten die pas na contact met Azië en Amerika in Europa ingeburgerd raakten. Daarnaast is DNA van huisdieren (hond, kat), vee (koe, schaap, varken, kip) en zelfs vissen en kreeftachtigen gevonden.
Het DNA op de lijkwade bewijst niets over Jezus, maar alles over de lange, rommelige geschiedenis van een reliek dat de wereld rondging
In een eerder,
uitgebreider onderzoek werd al DNA opgespoord dat past bij mensen uit Europa, Afrika, het Midden-Oosten én India, wat zelfs tot de hypothese leidde dat het linnen oorspronkelijk in India geweven kan zijn. Maar hoe verleidelijk ook, de auteurs benadrukken dat de verzamelde sporen vooral wijzen op langdurige, wereldwijde omgang met het doek – niet op een eenduidige geboorteakte.
Heilige reliek blijkt genetische ontmoetingsplek
De Lijkwade van Turijn, door gelovigen gezien als de doek die Jezus’ lichaam bedekte, blijkt genetisch een soort wereldkaart. Nieuw DNA-onderzoek vindt sporen van mensen, planten, dieren en microben uit uiteenlopende regio’s rond de Middellandse Zee en ver daarbuiten. Dat maakt het reliek niet ineens ‘echt’ of ‘nep’, maar toont vooral hoe intensief het eeuwenlang is aangeraakt, verplaatst en vereerd – van processies tot restauraties en moderne wetenschappers.