De blauwe pyjama van Meneer Kaktus is terug, maar het podium is niet langer het Mediapark: het zijn nu kermissen en braderieën waar Peter Jan Rens zijn publiek weer opzoekt.
In zijn oude, herkenbare outfit speelt hij een geïmproviseerde Meneer Kaktus-show tussen de suikerspinnen en grijpkasten, ver weg van de glitter van zijn televisiejaren. Rens, die zelf zegt dat hij „er best wel een puinhoop van heeft gemaakt, zowel in de liefde als zakelijk”, gebruikt zijn roerige verleden inmiddels als brandstof voor een biografie met onbekende verhalen.
Op de kermis blijkt zijn cultstatus onverminderd: mensen willen herinneringen ophalen, een handtekening, even terug naar de jaren tachtig en negentig. „Hoe mensen over me denken, interesseert me niet. Ik heb mijn leven weer op de rit”, zegt hij, terwijl hij onvermoeibaar doorgaat in diezelfde blauwe pyjama waarin hij ooit een Gouden
Televizier-Ring won. Het is nostalgie met een rafelrand: een gevallen tv-ster die zijn publiek terugvindt tussen de botsauto’s.