De eicel is het symbool van vruchtbaarheid, maar in de praktijk krijgt ze minder aandacht dan sperma, baarmoeder en zelfs zwangerschapstesten. Tijd om de eicel meer respect te geven – in de spreekkamer, in de wetenschap én in het publieke debat, bepleit The New York Times
Onzichtbare hoofdrolspeler
- lke vrouw wordt geboren met al haar eicellen; er komen er nooit meer bij, alleen maar minder en minder goed.
- Rond de 35 jaar versnelt de daling van de kwaliteit, en na 40 jaar is de kans op een spontane zwangerschap nog maar enkele procenten per cyclus.
Meer dan een ‘minuscuul bolletje’
- In de eierstok rijpt maandelijks een eicel in een complex samenspel van hormonen uit hersenen, eierstokken en baarmoeder.
- De eicel moet in één keer alles goed doen: rijpen, vrijkomen, bevrucht worden en zich kunnen ontwikkelen tot een gezond embryo.
Hoeveelheid én kwaliteit tellen
- Niet alleen de voorraad eicellen (de ‘eicelreserve’) bepaalt de vruchtbaarheid, maar vooral de kwaliteit van die cellen.
- Die kwaliteit wordt beïnvloed door leeftijd, leefstijl, ziekten (zoals endometriose) en soms door medische behandelingen, bijvoorbeeld chemo.
De blinde vlek in het debat
- In politiek en media gaat het over “later kinderen krijgen”, maar zelden concreet over wat er met de eicel gebeurt na je dertigste.
- Vrouwen krijgen vaak wel te horen dat ze “niet te lang moeten wachten”, maar zelden harde cijfers of de mogelijkheid om hun eicelreserve te laten beoordelen.
Wat meer respect concreet betekent
- Eerlijke voorlichting op school en in de huisartspraktijk over leeftijd, eicelkwaliteit en realistische kansen op zwangerschap, met óók informatie over de grenzen van IVF en eicelinvriezing.
- Serieus nemen van vrouwen met vragen over hun vruchtbaarheid, inclusief laagdrempelig onderzoek naar eierstokken, eicelreserve en cyclus in plaats van “probeer nog een jaar”.
Een oproep aan artsen, media en politiek
- Artsen kunnen de eicel prominenter maken in hun uitleg: niet alleen de menstruatiecyclus tekenen, maar ook laten zien wat er met de eicel gebeurt vóórdat ze ooit een zaadcel ontmoet.
- Media en beleidsmakers zouden vruchtbaarheid minder moralistisch en meer biologisch moeten benaderen: niet over “egoïsme” of “carrièrevrouwen”, maar over de harde biologie van de eicel en de beperkte tijd die zij heeft.
Zolang de eicel een voetnoot blijft in het gesprek over kinderwens, blijven vrouwen beslissingen nemen op basis van halve informatie. De eicel verdient meer respect – en vrouwen verdienen de volledige waarheid over hun vruchtbaarheid.
POPULAIR NIEUWS
Feitenrelaas: Het was een grote gewelddadige troep, met doden en heel veel gewonden
BBB wilde ‘oernederlandse traditie’ behouden: BBB-minister Moes vindt brand Vondelkerk 'groot verlies'
Waar Europeanen het liefst vakantie vieren
Steeds meer mensen in je omgeving leven in de spanning van kanker. Of lijkt dat maar zo?
De 8 vragen die je altijd aan je dokter in het ziekenhuis moet stellen
Kind overleden door ongeluk in Bergen op Zoom
Loading