Hoesten en snotteren: geen griep, maar gewoon… hoesten en snotteren

Wie in februari een beetje loopt te hoesten en te snotteren, zegt al snel dat hij “griep” heeft. In de meeste gevallen klopt dat niet. Het is gewoon een verkoudheidsvirus dat rondwaart, hoe ellendig je je er ook door kunt voelen. Door alles griep te noemen, raken we uit het oog hoe serieus échte griep wél kan zijn.

Een verkoudheid beperkt zich meestal tot neus, keel en bijholten: verstopte of loopneus, kriebelhoest, niezen, lichte keelpijn, soms wat hoofdpijn. Koorts ontbreekt vaak bij volwassenen, of blijft mild. Griep daarentegen is een infectie met het influenzavirus en slaat het hele lichaam neer: hoge koorts, koude rillingen, heftige spierpijn, extreme moeheid en vaak plotseling begin binnen één tot vier dagen na besmetting. Hoesten en snotteren komen bij beide voor, maar zijn bij griep slechts een deel van het pakket.

Dat verschil is niet semantisch maar maatschappelijk relevant. Jaarlijks krijgt naar schatting ongeveer 1 op de 15 volwassenen griep, inclusief mensen die nauwelijks klachten hebben. Gemiddeld overlijden in Nederland rond de 4.700 mensen per jaar aan de gevolgen van influenza, vooral ouderen en mensen met een kwetsbare gezondheid. Wie elke kuch tot “griep” promoveert, onderschat de risico’s voor die groepen én raakt het zicht kwijt op wanneer het echt menens is.

Het omgekeerde gebeurt ook: mensen die wél griep hebben, bagatelliseren hun klachten als ‘een stevige verkoudheid’ en blijven doorwerken. Dat is precies wat het influenzavirus nodig heeft om zich razendsnel te verspreiden. Een eenvoudige vuistregel helpt: heb je vooral een loopneus, kriebelhoest en wat hangerigheid, dan is het waarschijnlijk een verkoudheid; lig je met hoge koorts, spierpijn en totale uitputting onder de dekens, dan is de kans groot dat het wél griep is. Hoesten en snotteren op zich zijn geen diagnose, hooguit een signaal dat je lichaam ergens tegen vecht.