Veel baasjes zien niet dat hun hond pijn heeft. En dat kan gevaarlijk zijn

Veel baasjes zijn ervan overtuigd dat ze het direct merken als hun hond zich niet lekker voelt. Maar nieuw onderzoek zet vraagtekens bij dat vertrouwen. Vooral subtiele pijnsignalen worden vaak over het hoofd gezien met mogelijk grote gevolgen voor je trouwe viervoeter.

Dat dieren pijn niet altijd duidelijk tonen, is geen toeval. In de natuur is het verbergen van zwakte een overlevingsstrategie. Alleen bij acute pijn, bijvoorbeeld na een verwonding, laten dieren vaak duidelijke signalen zien. In andere gevallen uit pijn zich in kleine gedragsveranderingen die makkelijk te missen zijn.

Uit een recente studie, waarin ruim 500 hondeneigenaren en meer dan 100 niet-eigenaren werden ondervraagd, blijkt dat mensen vooral goed zijn in het herkennen van duidelijke signalen. Denk aan mank lopen, minder willen spelen of een verandering in karakter. Maar subtielere tekenen, zoals gapen, het likken van lippen of neus, wegkijken of vaker knipperen, worden zelden als pijnsignaal herkend.

Opvallend genoeg scoorden mensen zonder hond soms zelfs beter in het herkennen van bepaalde signalen, zoals verstijven of het lichaam afwenden. Mogelijk raken eigenaren gewend aan het gedrag van hun dier en zien ze veranderingen daardoor minder snel.

De gevolgen van gemiste pijnsignalen kunnen groot zijn. Pijn beïnvloedt niet alleen de gezondheid, maar ook het gedrag van een hond. Zo kan een hond prikkelbaarder worden, heftiger reageren op geluiden of zelfs agressie vertonen. In sommige gevallen liggen chronische pijnklachten aan de basis van bijtincidenten.

Ervaring helpt wel. Mensen die eerder een huisdier met pijnklachten hebben gehad, blijken beter in staat signalen te herkennen, zowel duidelijk als subtiel. Dat onderstreept hoe belangrijk kennis is.

Waar moet je als baasje op letten? Veranderingen in slaapgedrag, rusteloosheid of juist aanhankelijkheid kunnen wijzen op ongemak. Ook overmatig likken, minder zin in beweging of gevoeligheid bij aanraking zijn signalen om serieus te nemen. Zelfs kleine veranderingen in houding, vacht of gezichtsuitdrukking kunnen iets zeggen.

De belangrijkste boodschap: vertrouw niet blind op je intuïtie. Verandert het gedrag van je hond plotseling of geleidelijk, dan is het verstandig eerst pijn uit te sluiten voordat je denkt aan training of gedragsproblemen. Een bezoek aan de dierenarts kan veel leed voorkomen.

Bron: Science Alert