Tina Brown fileert Jill Biden: wat de first lady verzwijgt

Tina Brown fileert in een essay de memoires van Jill Biden en stelt vooral vast wat de voormalige first lady níet vertelt over de nadagen van het Biden-presidentschap. De Britse auteur en oud-hoofdredacteur van Vanity Fair en The New Yorker leest View from the East Wing als een opvallend afstandelijk boek, waarin cruciale thema’s als Joe Bidens gezondheid, de familiecrisis rond zoon Hunter en de politieke afgang van 2024 slechts omzichtig worden aangeraakt.

Brown opent bij de bekende formulering van speciaal aanklager Robert Hur, die Joe Biden omschreef als een “welwillende, oudere man met een slecht geheugen” toen hij afzag van strafvervolging in de geheime-documentenzaak. Na lezing van Jill Bidens memoires, schrijft ze, kun je je dezelfde vraag stellen bij de voormalige first lady zelf. Volgens Brown blijft Jill op cruciale momenten opvallend mild, bijvoorbeeld als zij beschrijft hoe pas vier maanden na hun vertrek uit het Witte Huis bij Joe uitgezaaide prostaatkanker wordt ontdekt – zonder zichtbaar spoor van woede over het feit dat de best bewaakte tachtiger ter wereld niet tijdig een eenvoudige PSA-test kreeg.

Grote aandacht gaat uit naar het desastreuze presidentiële debat van juni 2024 tegen Donald Trump. Jill noteert hoe zij haar man vlak voor de uitzending in de lift als “klei‑kleurig” en “monochroom” onder de make-up zag en zelfs dacht aan een beroerte, maar later toch zwichtte toen adviseurs een cognitieve test afraadden. Brown vraagt zich af waarom de first lady die test niet keihard heeft geëist en suggereert dat Jill in haar boek achteraf vooral haar eigen passiviteit probeert glad te strijken.

Nog gevoeliger ligt volgens Brown wat Jill níet zegt over Hunter Biden, die zij sinds zijn zevende mee opvoedde. Terwijl Hunter in juni 2024 terechtstaat op federale wapenfeiten en later wordt veroordeeld, pendelt Jill tussen Europese first lady‑verplichtingen en een plek op de eerste rij in de rechtszaal, iets wat Brown typeert als een emotionele belasting die ook op de aftakelende president weegt. Joe Biden verleende zijn zoon – en preventief de rest van de familie – gratie bij zijn vertrek uit het Witte Huis, een stap die felle kritiek opleverde maar volgens Brown ook gezien kan worden als een voorspellende reflex in het licht van Donald Trumps latere “wraaktour”.

Uiteindelijk verwijt Brown Jill Biden geen harde misdaden, maar een hardnekkige emotionele terughoudendheid.