Zelfs binnen zijn eigen kamp beschouwen steeds meer mensen Trump als gestoord.

Steeds meer politici, experts en zelfs Republikeinen uit Donald Trumps eigen kamp spreken inmiddels openlijk hun twijfel uit over zijn geestelijke gesteldheid en geschiktheid als president.[

Sinds zijn herverkiezing in 2024 ligt Trumps gedrag onder een steeds fellere mentale en morele microscoop, zowel binnen als buiten de Republikeinse Partij. Recente peilingen in de VS laten zien dat een groeiend deel van de bevolking – inclusief een aanzienlijk segment Republikeinse kiezers – vindt dat Trump met de jaren “steeds wispelturiger” en “minder scherp” is geworden. Een CNN‑gerelateerde peiling meldde dat 61 procent van de respondenten vindt dat Trump “erratisch is geworden door zijn leeftijd”, terwijl ongeveer 30 procent van de Republikeinen die stelling onderschrijft.

De zorgen beperken zich niet tot de publieke opinie. Een groep van 36 neurologen en andere medisch specialisten uit gerenommeerde instellingen als Columbia en Georgetown waarschuwde recent in een verklaring aan het Amerikaanse Congres dat Trump “snel achteruitgaat, losstaat van de werkelijkheid” en “mentaal ongeschikt” is om het ambt uit te oefenen. Zij riepen expliciet op om de 25e amendement‑procedure – waarmee een president wegens onbekwaamheid kan worden afgezet – te overwegen vanwege het gevaar dat zijn gedrag zou kunnen opleveren, onder meer gezien zijn toegang tot de nucleaire codes.

Ook binnen de Republikeinse Partij groeit de irritatie over Trumps steeds extremere taalgebruik en dreigementen, bijvoorbeeld richting Iran. Waar veel partijgenoten hem lange tijd uit opportunisme de hand boven het hoofd hielden, spreken prominente Republikeinen en conservatieve organisaties nu vaker over een president die “de partij schade berokkent” en “niet meer in staat is het land verantwoord te leiden”. De bredere Never Trump‑beweging, die al sinds 2016 bestaat, krijgt in de huidige context nieuw momentum.[

Tegelijkertijd blijft Trump zichzelf neerzetten als een “zeer stabiel genie” en bestempelt hij elke twijfel aan zijn mentale vermogens als een politieke aanval van “fake news” en tegenstanders die hem anders niet kunnen raken. Dat contrast – een president die zichzelf briljant en stabiel noemt, terwijl zelfs medisch experts en partijgenoten het tegendeel suggereren – voedt bij veel waarnemers het beeld van een leider die gevaarlijk ver verwijderd is geraakt van de realiteit.