Betalen voor het paradijs: op deze Italiaanse droomstranden kost een duik nu tot 7 euro

Drukte, natuurbescherming en cashen aan de kust – populaire baaien in Ligurië, Sardinië en op eilandjes als La Maddalena voeren deze zomer strikte toegangsregels én strandtaks in.

:Wie deze zomer naar de beroemde baaien van Italië reist, ontdekt dat de zee lang niet overal meer vrij toegankelijk is. Op diverse droomstranden moet je vooraf online reserveren, een QR‑code tonen én een ticket van enkele euro’s per persoon afrekenen. Lokale overheden en strandbeheerders verdedigen de maatregelen met argumenten als milieubescherming, veiligheid en het enorme aantal bezoekers, maar voor gewone vakantiegangers tikt een dagje strand ineens flink aan.

In Ligurië, langs de geliefde Rivièra di Levante, worden de populairste baaien deze zomer strak gereguleerd. Bij de idyllische Baia del Silenzio in Sestri Levante zijn tot en met 12 augustus maximaal 1.800 mensen tegelijk op het strand toegestaan, verdeeld over drie bewaakte toegangen. Reserveren of tickets kopen is hier nog niet nodig, maar wie te laat komt, loopt simpelweg tegen een vol bord aan.

Op het schiereiland Portobello in dezelfde regio gelden vergelijkbare beperkingen. Zo proberen gemeenten de ergste zomerse mensenmassa’s te temperen en de kwetsbare kuststrook te ontzien, zonder direct overal een betaalmuur op te trekken.

Andere klassieke droomstranden gaan een stap verder en combineren reserveringsplicht met een bijdrage per bezoeker. Op het strand Piaggia La Pelosa op Sardinië is toegang alleen mogelijk met een vooraf geboekte plek; per dag zijn er 1.500 plaatsen beschikbaar, kinderen onder de 12 jaar tellen niet mee. De reserveringskosten bedragen rond de 3,50 euro per persoon.

Bij Cala Brandinchi en Mu Impostu in de gemeente San Teodoro is reserveren tot half september verplicht voor zowel de publieke als de georganiseerde delen van het strand. Zonder reservering is toegang over land en over zee verboden, zelfs voor wie het strand alleen wil passeren. Per dag zijn maximaal 3.350 bezoekers toegestaan op Cala Brandinchi en 3.030 op Mu Impostu. Wie een plek weet te bemachtigen, betaalt een milieutoeslag van ongeveer 2,50 euro, inwoners, kinderen onder 12 jaar en mensen met een handicap zijn vrijgesteld maar moeten wél reserveren.

Aan de noordkust bij Suerredda in de gemeente Seulada geldt eveneens een reserveringsplicht met dagcontingent. Bezoekers van 12 jaar en ouder betalen daar ongeveer 5 euro entree per dag. Op andere hotspots lopen de tarieven nog verder op: bij Cala Goloritzè in de gemeente Baunei is de toegang beperkt tot 300 personen tegelijk en kost een kaartje circa 7 euro. Kinderen tot en met 6 jaar en inwoners van Baunei mogen gratis naar binnen, mits zij zich vooraf registreren.

Ook boten worden aan banden gelegd: aanmeren direct op het strand is niet toegestaan, wie wil zwemmen moet betalen en zich aan de quota houden. Toeristische paradijzen veranderen zo stap voor stap in gecontroleerde en betaalde natuurparken, met slagbomen in plaats van een vrij toegankelijk stukje kust.

In sommige natuurgebieden is alleen betalen niet genoeg en kan de kust uitsluitend worden bereikt als onderdeel van een georganiseerde excursie. Een voorbeeld is Cala Coticcio op het eiland Caprera, onderdeel van Nationaal Park La Maddalena. Daar is toegang alleen mogelijk via een begeleide tour én wordt een extra milieutoeslag van ongeveer 3,50 euro per bezoeker gerekend, kinderen onder de 12 jaar zijn vrijgesteld.

Volgens het parkbestuur zijn de maatregelen nodig om de kwetsbare, speciaal beschermde zones beter te kunnen bewaken en verdere erosie tegen te gaan. In de praktijk betekent dit dat het ‘verborgen baaitje’ uit oude reisgidsen voor spontane zwemmers nauwelijks nog bestaat.