Deze nieuwe techniek kan wereldhonger bestrijden én maakt textielproductie groener

Onderzoekers van Penn State University hebben een methode geperfectioneerd om sterke vezels te produceren uit eiwitten die door gist worden gemaakt. Deze vezels kunnen een alternatief bieden voor plantaardige materialen zoals katoen, die enorme oppervlaktes vruchtbare grond en grote hoeveelheden water nodig hebben.

Het idee van eiwitvezels is niet nieuw. Al een eeuw lang wordt er geëxperimenteerd met materialen zoals collageen en soja-eiwitten. Maar de productie werd grotendeels aan de kant geschoven toen goedkope synthetische vezels opkwamen en omdat landbouwgrond nodig was voor voedselgewassen.

Het productieproces begint met gist dat eiwitten aanmaakt door fermentatie, vergelijkbaar met hoe bier wordt gebrouwen. Deze eiwitten worden vervolgens gezuiverd met behulp van enzymen, natuurlijke moleculen die als een soort schaar werken om specifieke verbindingen door te knippen. Het resultaat is een onoplosbaar eiwit dat geschikt is voor het spinnen van vezels.

Volgens de onderzoekers kan het spinproces meer dan 100 uur lang doorlopen zonder problemen. De vezels die uit een testfabriek kwamen, waren consistent van kwaliteit. De nieuwe vezels waren vijftig procent sterker dan wol. De dikte was vergelijkbaar met die van gangbare textielvezels.

Een analyse van de levenscyclus laat zien dat dergelijke vezels aanzienlijk minder land en water nodig hebben dan natuurlijke vezels. Door de textielproductie los te koppelen van landbouwgrond komt er zo meer ruimte vrij voor voedselgewassen, zeggen de onderzoekers. Bovendien hebben ze een kleinere ecologische voetafdruk en produceren ze minder broeikasgassen dan traditionele textiel.

De productiekosten zijn momenteel wel nog duurder dan conventionele vezels, geven de onderzoekers toe, maar als het proces wordt opgeschaald, kunnen de kosten dalen.

Bron: PNAS