Gasprijs in week tijd 12% omhoog terwijl gasvoorraad historisch laag staat

De TTF-gasprijs is in een week met zo’n 12 procent gestegen en noteert weer rond de 50 euro per megawattuur, terwijl Nederlandse gasvoorraden op historisch lage niveaus staan. Die combinatie jaagt de termijnmarkt op en kan de gasrekening komende winter fors hoger maken, vooral bij contracten die snel meebewegen met de beurs.

Op de Amsterdamse gasbeurs is de kale gasprijs in een week tijd met ruim 12 procent omhooggeschoten, tot rond de 49 à 50 euro per megawattuur. Oorzaak is vooral de hernieuwde onrust in het Midden-Oosten en de vrees voor verstoringen in LNG-aanvoer. De markt rekent daardoor opnieuw een geopolitieke risicopremie in, en dat is precies het soort nervositeit dat ook huishoudens uiteindelijk terugzien op hun energierekening.

Tegelijkertijd is de buffer klein. De Nederlandse gasopslagen zijn dit jaar uitzonderlijk leeg uit de winter gekomen en stonden eerder op het laagste niveau in jaren. Inmiddels wordt er weer aangevuld, maar de vulgraad blijft kwetsbaar in verhouding tot wat nodig is om een koude winter zonder prijsschok door te komen. Zolang die opslag niet overtuigend gevuld raakt, blijft de markt extreem gevoelig voor elk conflict, elke onderhoudsstop en elke tegenvallende LNG-lading.

Wat betekent dat concreet? Bij dynamische contracten ligt de consumentenprijs momenteel rond de 1,37 euro per kuub, inclusief belastingen en vaste opslagen. Een groot deel daarvan bestaat uit belasting en btw, maar dat maakt het effect van een stijgende beursprijs niet minder voelbaar. Voor een huishouden met een gemiddeld jaarverbruik van ongeveer 1.200 kuub betekent elke stijging van 10 cent per kuub al snel zo’n 120 euro extra op jaarbasis. De recente beweging op de groothandelsmarkt laat dus zien hoe snel een winterrekening weer kan oplopen.

Wie een vast contract heeft, merkt die schok niet meteen, maar wel zodra verlenging in beeld komt. Bij variabele contracten sijpelt de prijsstijging met enige vertraging door, terwijl dynamische contracten vrijwel direct reageren. Juist dat maakt deze zomer zo relevant: niet omdat de rekening nu al explodeert, maar omdat de voorwaarden voor een dure winter nu worden gelegd.

De centrale gedachte is even eenvoudig als ongemakkelijk: gas is niet alleen duurder omdat er minder in opslag zit, maar vooral omdat Europa nog steeds leeft van onzekerheid. Zolang de markt elk geopolitiek incident direct vertaalt in hogere prijzen, blijft ook een redelijk gevulde voorraad geen echte garantie op rust. De energiecrisis is misschien niet meer acuut, maar ze is ook allerminst verdwenen.