Waarom hummus behoorlijk gezond is

Hummus staat bekend als ongezonde dikmaker. Maar het verdient een beter imago

Gemaakt van kikkererwten, tahin, olijfolie, citroen en knoflook levert hummus vooral plantaardig eiwit, vezels en onverzadigd vet – precies die combinatie die verzadigt zonder je cholesterol de hoogte in te jagen. Per 100 gram gaat het om zo’n 170 calorieën en minder dan 2 gram verzadigd vet; de rest zijn de “goede” vetten die in verband worden gebracht met een lagere LDL-waarde en minder hart- en vaatziekten. Onderzoek naar kikkererwten laat bovendien zien dat dagelijkse porties peulvruchten het cholesterol kunnen verlagen en de bloedsuiker stabiel houden, wat zowel voor hartpatiënten als voor mensen met (pre)diabetes interessant is.

Toch vermijden veel lijners hummus uit angst voor “te veel vet”, terwijl juist de vezels en eiwitten ervoor zorgen dat je minder snel naar andere snacks grijpt. Voedingsdeskundigen zien hummus daarom liever op een volkorencracker dan volvette kaas of worst; als je ergens wilt snoeien, doe het dan in de chips, niet in de kikkererwten.

Er zijn wel twee kanttekeningen. Voorverpakte hummus varieert sterk in kwaliteit: sommige bakjes zitten vol goedkope plantaardige olie, suiker en conserveermiddelen. Wie het zekere voor het onzekere wil nemen, kiest een variant met een korte ingrediëntenlijst en olijfolie als vetbron – of draait thuis in vijf minuten een eigen, pure hummus in elkaar. Daarmee wordt die ogenschijnlijk “schuldige” dip ineens een verrassend slimme keuze voor zowel hart als taille.