Heeft Trump überhaupt een strategie?

woensdag, 04 maart 2026 om 10:43

Trump doet vaak alsof hij maar wat doet. Toch wijst inmiddels alles erop dat de chaos zélf zijn strategie is – en dat maakt hem gevaarlijker dan een president zonder plan.

Chaos met een draaiboek

Officieel presenteert het Witte Huis een keurig “National Security Strategy 2025”, vol taal over vrede, veiligheid en het beschermen van Amerika’s belangen.n de praktijk is die strategie vooral een vrijbrief om allianties af te breken, grenzen hard te sluiten en militaire macht ruimer in te zetten – inclusief mogelijke acties tegen “kartels” in het buitenland.Wie dat amateuristisch noemt, mist iets: het document laat juist zien hoe consequent Trump de wereld reduceert tot een speelveld waar de sterkste wint en regels alleen gelden zolang ze hem uitkomen.

Project 2025: handleiding voor de sloop

Daaronder ligt Project 2025, een 900 pagina’s dikke verlanglijst van conservatieve denktanks om de federale overheid radicaal te hervormen.Trump deed in de campagne alsof hij er weinig mee te maken had, maar inmiddels is volgens waarnemers ongeveer de helft van de voorstellen in beleid omgezet: van harde immigratiemaatregelen tot het massaal ontslaan van ambtenaren. De rode draad: macht centraliseren in het Witte Huis, instituties verzwakken en zoveel mogelijk functies laten uitvoeren door loyale volgelingen in plaats van onafhankelijke

Improviseert hij dan helemaal niet?

Politicologen spreken van een “improvisational presidency”: Trump beslist impulsief, tweet eerst en denkt later, waarna zijn staf er een verhaal omheen moet bouwen.fastcapitalism.journal.library.Maar die improvisatie speelt zich af binnen een vaste logica: alles wat chaos zaait, tegenstanders uit balans brengt en zijn eigen almacht voedt, is wenselijk – van het verdacht maken van verkiezingen tot het wegzetten van rechters en journalisten. Dat is geen afwezigheid van strategie, maar een machtsstrategie die democratische spelregels als hinderlijke details ziet.

Hoeveel “strategie” is er al uitgevoerd?

Volgens analyses van BBC en Amerikaanse denktanks is een aanzienlijk deel van de ultraconservatieve agenda inmiddels feitelijk beleid. Strengere grenscontroles, het terugdringen van onafhankelijke toezichthouders en het politiseren van de top van justitie en veiligheidsdiensten zijn geen losse incidenten, maar onderdelen van een samenhangende operatie.De mythe van de strategieloze president is daarmee vooral comfortabel voor wie niet onder ogen wil zien hoe doelgericht hij het systeem ombouwt.