Wil je kind niet opruimen of stil zijn? Met deze tijgertruc lukt het wel

opvoeding
Een kleuter sluipt op zijn tenen door de gang met een vinger tegen de lippen.
Een rij opgewonden driejarigen moet stil door de lange gang naar het speelplein, langs alle klaslokalen, om hun medescholieren niet af te leiden. Voor kleuterjuf Katie Bernstein was dat elke dag het zwaarste moment voor de kleine energiebommetjes, schrijven musicus Sara Leila Sherman en oud-schooldirecteur Morton Sherman op Psychology Today. Tot een ervaren collega fluisterde: “Weten jullie van de tijgers?”

Een spelletje doet wat een standje niet doet

De kinderen stonden stokstijf. Ze waren in de jungle, vertelde de juf, en vlakbij sliepen een tijgermoeder en haar jongen. Die mochten niet wakker worden.
Daarna sloop de hele groep op overdreven tenen door de gang en sisten de kinderen elkaar lachend “sssst” toe. Corrigeren was niet meer nodig. De volgende dagen dachten ze uit zichzelf terug aan de jungle zodra ze naar buiten gingen.
Dezelfde truc werkt thuis. Een kamer opruimen wordt een reddingsactie voor knuffels die voor het donker binnen moeten zijn, tandenpoetsen een jacht op suikerbeestjes.

Stress zet het denkende deel van het brein op slot

Raakt een kind gefrustreerd of overstuur, dan neemt het alarmsysteem in de hersenen het over, schrijven de Shermans. Het deel waarmee je nadenkt en plant, de prefrontale cortex, doet dan minder mee. Een kind dat zich zo voelt, haakt af en leert weinig.
Plezier werkt andersom. De Amerikaanse psycholoog Barbara Fredrickson beschreef in 2001 haar broaden-and-build-theorie: positieve gevoelens verbreden wat je denkt en durft, en zo bouw je vaardigheden op die blijven. De kleuters in de gang oefenden met hun stem, lijf en aandacht, en konden dat daarna ook zonder spel.
Een school is geen woestijn van emoties.
- Tuija Rantala en Kaarina Määttä, onderwijsonderzoekers
Dat schreven de Finse onderwijsonderzoekers Tuija Rantala en Kaarina Määttä in 2012 in hun tien stellingen over leerplezier op de basisschool. Denken, kijken en willen zijn niet los te zien van hoe een kind zich voelt.
Ook het Nederlands Jeugdinstituut schrijft dat fantasiespel kinderen helpt de echte wereld te begrijpen. In een rollenspel proberen ze gedrag uit en zien ze hoe anderen reageren. Samen spelen leert ze op hun beurt te wachten en rekening te houden met anderen.
Dwingen werkt vaak slechter. Ook toegeven als je kind zeurt maakt het volgens WEL eerder erger.

Zo breng je meer spel in een lastig moment

De Shermans geven ouders en leerkrachten deze tips:
  • Laat ruimte voor fantasie. Een gang wordt een jungle, de bank een boot.
  • Voeg ritme en beweging toe. Klappen, wiegen of meetikken helpt een kind zich te concentreren.
  • Zing samen, ook als het vals klinkt.
  • Kom terug op bekende liedjes en verhalen. Herhaling geeft een kind houvast en zelfvertrouwen.
  • Plezier hoeft niet luid te zijn. Het kan er ook uitzien als een kind dat stil en geconcentreerd bezig is.
  • Volg je kind waar het kan. Waar het zelf om lacht, werkt meestal het best.
Een andere manier om je kind mee te krijgen is de roze-olifanttruc van een hypnose-expert: praat over wat je wél wilt, niet over wat verboden is.
Meer weten?
loading

Loading